Beklenmedik İttifak

En son ne zaman bu kadar... şaşkın? Hayretler içinde? Hmm. Belki de afallamış hissettiğimi hatırlamıyordum. Bir anda Ariel, Orsted’e bağlılık yemini etmişti. Şimdi, planlarımızı paylaşacak ve aynı hedefler doğrultusunda çalışacaktık. Asura İkinci Prensesi artık iş arkadaşımdı.

“Bunu Sylphie ve diğerlerinden sır olarak saklamanı umuyorum, Rudeus.”

“Elbette. Ama sormam gerek… tüm bunlardan emin misiniz?”

“Evet. Dürüst olmak gerekirse, içten içe büyük bir rahatlama hissediyorum. Ve mesanemin durumundan bahsetmiyorum.”

Yüzündeki enerjik ifadeden, bunu gerçekten kastettiği belliydi. Ne diyeceğimi bilemedim.

“Sanırım sen ve ben, şimdi gerçekten müttefikiz, Rudeus. Sonunda.”

“Sanırım öyleyiz.”

Dürüst olmak gerekirse, bu düzenlemenin detayları konusunda hâlâ biraz huzursuzdum. Ama Orsted kararını vermişti ve buna saygı duymak zorundaydım.

“Yalnız bir şey var, Majesteleri…”

“Evet? Nedir?”

“Bunu şimdiden açıkça belirtmeliyim. Luke artık sizin sorumluluğunuzda, ama Sylphie ya da Eris’e aktif olarak zarar vermeye çalıştığını düşünürsem, araya girer ve onu ortadan kaldırırım.”

“…Başka bir deyişle, Orsted’in kararına saygı duymayacak mısınız?”

“Orsted için çalışmamın tek nedeni ailemi korumak.”

Tedbir olarak bunu açıkça dile getirmek en iyisiydi. Bununla birlikte, Ariel Luke ile olan durumu halledebileceğinden oldukça emindi. İşlerin nasıl sonuçlanacağını kestirmek zordu, ama şimdilik bunu onun ellerine bırakmaya razıydım. Ona akıl fikir verme konusunda benden çok daha iyi bir şansa sahipti.

“Sizi tamamen anlıyorum, Rudeus. Bu arada, sizinle çalışmayı dört gözle bekliyorum.”

“Sizi yanımızda görmek sevindirici.”

İşte böylece, Orsted Şirketi ikinci resmi çalışanını da bünyesine katmış oldu.

Söylemeye gerek yoktu belki ama ikimiz kampa eskisinden daha samimi bir şekilde döndüğümüzde Sylphie hiç de memnun görünmüyordu.