Mutluluğun Ritmi

Son zamanlarda hayatımın tatlı bir ritme oturduğunu hissediyordum.

Sabahları uyanıyor, antrenmanımı yapıyor, kahvaltımı ediyor ve üniversiteye gidiyordum. Zanoba’ya uğruyor, ardından Cliff’i ziyaret ediyordum. Araştırmalarının ilerleyişini kontrol ediyor, zaman zaman onlara tavsiyeler veriyordum. Öğle yemeğinden sonra Nanahoshi’nin çağırma deneylerine yardım etmeye gidiyordum. Dersler bitince de Norn’a bir saat özel ders veriyordum.

Eve dönerken Sylphie ile market alışverişi yapıyor, Aisha bizi kapıda karşılıyordu. Sylphie ile birlikte banyo yapıyor, sonra üçümüz akşam yemeği yiyorduk. Ardından oturma odasında büyü pratiği yapıyor, günümüzü konuşuyorduk.

Aisha yatağına gittikten sonra, Sylphie ile bebek yapma projesi üzerinde çalışıyor, ardından eşimi yastık edinip derin bir uykuya dalıyordum. Her gün bir öncekinin aynısı gibi geçse de hedeflerime doğru istikrarlı bir şekilde ilerlediğimi hissediyordum.

Belki de mutluluk buydu?

İlk hayatımda pek tatmadığım bir duyguydu bu. Ama Paul bir yıl kadar sonra sağ salim dönerse, her şey daha da iyiye gidecekti.