Kutsal Kitaplardaki Sır

Kitap ayracı ilk bakışta pek de özel bir tarafı yokmuş gibi duruyordu. Sergi salonunun dört bir yanına Roselle’in portreleri asılmıştı ve ayraçtaki resim de imparatorun orta yaşlılık dönemine aitti.

Klein, ayracı dikkatle inceleyerek defalarca evirip çevirdi; sonunda üzerinde minik bir delik buldu. Bu delik, Bayan Adalet’in teyit ettiği ayracın tam da bu olduğunu kanıtlıyordu.

Maneviyatını yayarak yavaşça nesnenin içine akıtmaya çalıştı. Ancak tıpkı sıradan nesnelerde olduğu gibi, maneviyatı sadece yüzeyde süzülüyor, içeriye nüfuz etmiyor ya da herhangi bir değişime yol açmıyordu.

Doğru ya, Roselle’in amacı kaderinde olan kişiyi bulmaktı; bu yüzden şartları sadece beyonder olanlarla kısıtlamış olamazdı... Klein bir an düşündü, sonra Feysac dilinde alçak sesle, "Korsanlar Kralı!" dedi.

Ayracın tepkisinde bir değişiklik olmadı.

Kelimeyi antik Feysac, Intis, Loen ve diğer dillerde tekrar denedi ama sonuç aynıydı.

Dev dili, Elfçe, Ejder dili gibi mistisizm alanına ait dilleri ise sadece bir umutla deniyordu; zira bunlar fazla kısıtlayıcıydı ve imparatorun bunları kullanmış olması pek olası görünmüyordu.

Kuşkusuz yine başarısız oldu.

Hemen ardından Klein, Feysac dilinde bir çeviri yaparak tekrar denedi: "Tek Parça!"

Ayraç, avucunun içinde hiçbir anormallik belirtisi göstermeden öylece duruyordu.

Klein önceki adımları farklı dillerle tekrar etse de sürekli hüsrana uğradı.

Görünüşe göre ilk tahminim yanlıştı. Genç Roselle, Korsanlar Kralı geyiğini şaka olsun diye kullanmış olabilir ama yaşlandığında bunu yapmaya devam etmiş olması düşük bir ihtimal. İnsanlar nihayetinde yaşlanır ve değişir. Klein hatası üzerine kafa yorarken, parmağıyla benekli uzun masanın kenarına ritmik bir şekilde vuruyordu. Günlükten elde ettiği kırıntı bilgilerden yola çıkarak ayracın kilidini açmaya çalışıyordu.

Bir süre sonra eline kağıt kalem alıp kafa karışıklığına veya çelişkiye yer bırakmamak için düşünce sürecini not etmeye başladı.

Roselle bu kartı hazırlarken kesinlikle çılgın bir ruh hali içindeydi ve çaresizdi. Bu durum, onun çarpık mizah anlayışını da açıkça ortaya koyuyordu. "Kaderinde olanlar ona ulaşacak" ifadesi, dünyanın mevcut dil yapısına uymadığı düşünülürse bunun bir kanıtıydı.

Bu yüzden, birinin Küfür Kartları'ndaki benzersizliği tamamen tesadüf eseri keşfetmesini istediğinden emindim.

O halde kilidi açma yöntemi akıl almaz bir şey olamazdı; yine de günlük hayatta çok sık karşılaşılan bir şey de olmamalıydı.

Roselle’in ihtiyacı olan tek şey bir tesadüftü. Örneğin, biri bu değersiz ayracı tutarken rastgele belli bir kelime söyleyecek ve tebrikler, harika bir fırsat yakaladınız! Evet, bu kesinlikle onun o marazi mizahına uygun bir hareketti.

Bu mantık silsilesinden yola çıkarsak, her Küfür Kartı'nın kendine has bir açılış büyü sözleri olmalıydı. Tüm kartları açmak için tek bir terim kullanmak Roselle’in tarzıyla bağdaşmıyordu.

Peki, bu kartın kilidini açacak kelime neydi? En başta, her gün kullanılan sıradan kelimeler elenebilirdi.

Ayrıca Roselle bu kartları yaratırken çaresizlik, çılgınlık, veda edememe, özlem, mücadele ve öfke içindeydi. Kendimi onun yerine koyup o anki ruh haline bürünmeliydim. Ben o anki Roselle olsaydım, nasıl bir ifade kullanırdım?

Klein yazmayı bıraktı ve ilham bulmak amacıyla Roselle gibi davranmaya başladı.

Önce antik Feysac da dahil olmak üzere farklı dillerde çeşitli küfürler savurdu, ardından umut vadeden kelimeleri denedi ama nafile; sonuç yine başarısızlıktı.

Hemen sonra, çaresiz kalmış bir güç sahibinin dünyada veda etmekte en çok zorlanacağı şeyin ne olabileceğini düşündü.

Karısı Matilda mı? Bu kadar hovarda bir adamın ilk karısına karşı o kadar derin hisler beslemesi pek muhtemel değildi.

Çocukları mı? Büyük kızı Bernadette, büyük oğlu Ciel ve küçük oğlu Bornova...

Günlüğe göre, aklından çıkaramadığı en önemli kişi kızı Bernadette idi; o ki gizemli dünyada önemli bir figür haline gelmiş olabilirdi.

Klein duraksadı, bir nefes aldı ve tekrar denemeye hazırlandı.

Intis dilinde, "Bernadette," dedi.

Ayraç tepki vermedi.

Klein; Loen, Highlander ve Feysac dillerine geçti ama yine istediği sonucu alamadı.

İç çeker ve antik Feysac diline uygun, derin bir sesle mırıldandı: "Bernadette."

Bu isim, gri sisin o boş ve sessiz boşluğunda yankılandı. Klein tam yeni bir ilham kaynağı aramaya koyulacaktı ki, aniden elindeki ayracın ağırlaştığını hissetti!

Ayraç anında görünmez bir girdaba dönüşerek Klein’ın zihinsel enerjisini vahşice emmeye başladı.

Sıradan bir insan için bu büyük bir yük olabilirdi ancak 7. Dizi bir büyücü için pek de yıpratıcı sayılmazdı. Klein bu engeli kolayca aştı ve avucundaki nesneye bakarken sevincini gizleyemedi.

Ayracın üzerinden parça parça parlak bir ışık yayılmaya başladı ve dış yüzeydeki İmparator Roselle portresi, tamamen yeni bir imgeyle yer değiştirdi.

Kadim, taştan bir tahtta oturuyordu; başında çeşitli değerli taşlarla bezeli siyah bir taç vardı. Üzerinde kapkara bir zırh, omuzlarında ise aynı renkte bir pelerin asılıydı. Elinde bir asa tutuyor, soğuk ve mesafeli gözlerle ileriye bakıyordu.

Ayracın sol üst köşesinde, yıldızların parlaklığından süzülmüş bir satır yazı belirdi.

"0. Dizi: Karanlık İmparator!"

0. Dizi mi! Gerçekten de tanrıların sırları burada gizliymiş! Karanlık İmparator aslında 0. Diziymiş... Klein yüzünde bir tebessümle, biraz şaşkınlık biraz da hayranlıkla düşündü.

Kısa süre sonra ayraç boyut kazandı ve minyatür bir kitaba dönüştü.

Kitabın sayfaları rüzgarsız bir ortamda kendiliğinden çevrildi ve beyaz bir kapüşon takmış Roselle figürünü ortaya çıkardı. Yanında antik Feysac dilinde bir açıklama yer alıyordu:

"9. Dizi, Avukat.

Kurallardaki boşlukları ve rakiplerinin zayıf noktalarını keşfetmekte ve kullanmakta ustadır. Mükemmel bir hitabet ve muhakeme yeteneğine sahiptir...

İksir formülü..."

Klein formül malzemelerine şöyle bir göz attı ama üzerinde durmadı. Elini uzatıp dokunarak kitabın bir sonraki sayfaya geçmesini sağladı.

"8. Dizi: Barbar.

Hukukla çözülemeyen sorunlar kaba kuvvetle çözülür. Bu da kurallardan biridir... Bu dizideki beyonderlar psikolojik etkilere karşı yüksek dirence sahiptir...

İksir formülü..."

Klein dokundukça, Küfür Kartı'ndan filizlenen kitap sayfaları birer birer çevrildi.

"7. Dizi: Rüşvetçi."

"6. Dizi: Yozlaşma Baronu."

"5. Dizi: Kafa Karışıklığı Akıl Hocası."

"4. Dizi: Düşmüş Kont."

"3. Dizi: Gözü Dönmüş Büyücü."

"2. Dizi: Entropi Dükü."

"1. Dizi: Kaos Prensi."

"0. Dizi: Karanlık İmparator."

Kitaba hızlıca göz attıktan sonra Klein iç çekmeden edemedi.

Bu kart gerçekten de tanrı olmanın derin sırlarını barındırıyordu!

Bu yolu izleyen tüm yüksek dizili beyonderların neden kendi krallıklarını kurmaya ve topraklara hükmetmeye çalıştıklarına şaşmamalıydı.

Çünkü tanrı olma ritüeli bunu gerektiriyordu!

1. Dizi olan Kaos Prensi’nden Karanlık İmparator’a yükselmek için gereken ritüel, kişinin kendi ülkesine sahip olmasını, adını imparator unvanıyla birleştirmesini ve bunu halk arasında genel bir bilgi haline getirmesini şart koşuyordu. Dahası, mimari stiller de dahil olmak üzere, normalin dışına çıkan katı ve karmaşık bir kurallar silsilesi tesis edilmeliydi.

Ardından, halkını gizlice piramitlere benzeyen dokuz türbe inşa etmeye teşvik etmeliydi. Sonrasında ise bu türbelerden birine girmeliydi. Farklı şehirlere dağılmış halkın büyük çoğunluğunun katıldığı kurban ritüelleri eşliğinde, Kaos Prensi 9. Dizi iksirini içmeliydi.

Yükselme başarılı olduktan sonra, dokuz gizli türbenin tamamı yok edilene dek Karanlık İmparator gerçekten ölemezdi. Varlığı tamamen silinse bile, türbelerden birinde yeniden uyanıp geri dönebilirdi.

Daha da korkutucu olanı, tanrı başarıyla öldürülse ve dokuz türbe de yerle bir edilse bile, o tanrı tarafından kurulan düzenin bir kısmı ayakta kaldığı sürece gizemli bir şekilde canlanması mümkündü. Bu durum, ölüme karşı bulunmuş bir kural boşluğu gibiydi.

Onu tamamen yok etmenin tek yolu, yeni bir Karanlık İmparator’un ortaya çıkmasıydı!

"Bu bir tanrıdır!

Ölümlüler tanrılara karşı savaşamaz; melekler için de durum aynıdır.

Henüz tanrı mertebesine ulaşmamış olanlar, tanrıların gücünü asla kavrayamazlar."

Roselle metnin sonuna bu derin ve imalı notu düşmüştü.

Ayrıca Klein şunu da fark etmişti: Bir yolda 0. Dizi seviyesinde gerçek bir tanrı varsa, o yolda bir 1. Dizi beyonderın ortaya çıkması imkansızdı. Eğer bir 0. Dizi yoksa, aynı şekilde en fazla üç tane 1. Dizi beyonder bulunabilirdi. Bu, Beyonder Özelliklerinin Yok Edilemezliği ve Korunumu Yasası’nın bir sonucuydu!

Karanlık İmparator Küfür Kartı'ndaki on dizinin tanımına bakınca Klein, bu yolun en büyük özelliğinin, gölgenin kademeli olarak bir düzene evrilmesi olduğunu açıkça görebiliyordu.

Roselle ayrıca, yüksek dizili bir beyonder olduktan sonra bu Küfür Kartı'nı elinde tutan kişinin, kart sayesinde ihtiyacı olan malzemelere karşı hafif bir tepki hissedeceğini de belirtmişti.

Tabii bu sadece Karanlık İmparator yolundaki yüksek dizili beyonderlar için geçerliydi.

Ne yazık ki bu benim işime yaramaz. Klein, Küfür Kartı'nın tekrar incelerek bir oyun kağıdına dönüşmesini izledi.

Ancak kart artık gizli değildi. Yüzeyinde taştan bir tahtta oturan Roselle’in resmi vardı: 0. Dizi Karanlık İmparator!

Klein birkaç saniye sessiz kaldıktan sonra sessizce içini çekti.

Bu kartın benim için en büyük yararı, ihtiyacım olan eşyalar için formül takası yapabilmek. Bir de tanrılar ve diziler hakkında bazı bilgiler edinmek. Bunun dışında, neredeyse hiçbir işime yaramıyor.

En azından artık Tarot Kulübü’nün lideri ve budala olarak içi boş bir kılıftan ibaret olmayacağım. Elimde koca bir ilahi yolun haritası var. Üstelik artık Yüksek Dizi bir beyonder formülü ortaya çıkaramamam gibi bir durum da söz konusu değil.

Doğru ya... Bilgelik Gözü adındaki yaşlı beyefendinin düzenlediği beyonder toplantısında, arkasında bir zanaatkar olduğu tahmin edilen o kadın sürekli barbar iksiri formülünü satın almaya çalışıyordu.

Zihni bu düşüncelerle çalkalanırken, Karanlık İmparator kartının üzerindeki Roselle portresine bir kez daha göz atan Klein, kendini gülmekten alamadı.

Her bir diziyi kendi suretinde yaratmış. Tam bir narsist...

İster istemez merak ediyorum; acaba iblis yolu için hazırlanan küfür kartı neye benziyordur?

Düşüncelerini dizginleyen Klein, kenara ayırdığı diğer kitap ayracını imha etti ve onun gerçekten de sıradan bir kağıt parçasından ibaret olduğunu gördü.

İşini bitirdikten sonra oturuşunu düzelterek arkasına yaslandı. Bayan Adalet’in dün geceki yakarışına yanıt vermek üzere sakin bir sesle konuştu:

“O, Roselle tarafından yapılmış bir küfür kartıydı.”