Hikâyenin Sonsözü, Ya da Belki de Esprisi

Hikâyenin sonsözü, ya da belki de esprisi.

Pekala, Tsukihi zaten o anormallik hikâyesinin üstesinden geldiğine göre, bu hikâyenin tamamı bir nevi sonsöz gibiydi. Belki de ona bonus materyal demeliyim.

Kanbaru'nun önerisini kabul ettim. Tsukihi'yi ikna ettim, ya da belki de yatıştırdım, öyle bir şey işte.

Çay seremonisi kulübünün diğer üyeleri, o diğer altı kız, neden “sekizinci üyeye” inanmaya devam etti? Gerçek ortaya çıktıktan, onlara mantıklı açıklamalar yapıldıktan sonra bile neden duygularına yenik düşüp bu inançlarını sürdürdüler? Temelde, eğer bunu açıklayabilir, onların mantıksızlığını mantıklı bir zemine oturtabilirsem Tsukihi tatmin olacaktı.

Böylece Kanbaru bunu mantıklı bir zemine oturttu: hepsi “sekizinci üyeye” Tsukihi'nin hatırına inanıyordu.

Geçen gün bana danışmaya geldiğinde olduğu gibi, Tsukihi kulüp odasının malzemelerini, yani çayı ve çay keklerini sık sık izinsiz kullanırdı. Çok büyük bir mesele değildi belki ama kesinlikle dürüstçe sayılmazdı. Eğer bu durum ortaya çıkarsa, kulübün faaliyetleri yeniden askıya alınabilirdi.

Böylece herkes “sekizinci kişinin” varlığını onayladı. Bu, Tsukihi'nin yaptığı izinsiz kullanımlar için bir tür kamuflajdı.

Böylece bunu mantıklı bir zemine oturttuk. Bu “sekizinci kişiyi” uydurarak, malzemelerin ne kadar hızlı azaldığını açıklayabiliyorlardı.

Önceden hikâyelerini uydurmak için bir plan yapmamışlardı ama Tsukihi'yi korumak adına, hepsi bu “sekizinci üyenin” kulübe katılmasına göz yumdu.

“İşte bu! Benim için yapmışlar!”

Aptal bir salisede buna kandı.

“Ben de orada, hayaletlerin var olmadığını kaba saba gevezelik ediyordum. Oysa asıl onları rahatsız eden bendim!”

İyi deneme.

Pekala, gerçek muhtemelen tamamen farklıydı. Ancak bu yalan gerçek olsa bile, Tsukihi buna uyum sağlayacak kadar anlayışlıydı.

“Tamam, ikna oldum!”

Yutacağım.

Ya da bu durumda, çayı.

Ve işte böylece, her şeyi unutmuş gibiydi.

“Hm,” diye mırıldandı Kanbaru, bu sonucu bildirdiğimde. “Tsukihi kimden yuttu peki? Kulübün diğer üyelerinden mi, yoksa senden mi?”