Kendi Etrafında Dönmek

Nephis başını sallayarak Effie'nin yerini tespit etmek için Guiding Light'ı kullanmasını rica etmek üzere Cassie'ye doğru yürüdü. Sunny ise olduğu yerde hareketsiz kaldı. Zihninin derinliklerine gömülmüştü.

Önce sakin olmalıydı.

Şu ana kadarki tavırları utanç vericiden başka bir şey değildi. Elbette hafifletici sebepler vardı. İlk döngüsünde zamanın kendini tekrarladığının bilincinde bile değildi. İkinci denemesinde ise hâlâ Ölmeyen Katliam'ın ellerinde canice can vermenin şokunu atlatamamıştı.

Ama bu üçüncü denemesiydi. Bu kez soğukkanlılığını korumalı, kontrolü kaybetmemeliydi.

Aslında bu tam olarak doğru sayılmazdı.

Bu denemenin üçüncüsü olduğunu kim söyleyebilirdi ki? Sadece her şeyin kendini tekrarladığının farkına vardığından beri yaşanan üçüncü denemeydi. Ondan önce kaç kez öldüğünü kestirmek imkânsızdı.

Sunny derin düşünceler içinde Nephis ve Cassie'ye baktı. Bir süre öylece durduktan sonra sessizce Nightmare'in yanına yürüdü. Kör kızın atlamasını kolaylaştırmak için Aşırı Pahalı Semer'in üzengilerini ayarladı.

Çok geçmeden gemiyi terk edip sisli sahilin beyaz kumlarına bastılar. Sunny en arkadan yürüyor, kasvetli bir ifadeyle yere bakıyordu. Solace Günahı ansızın sisten fırladığında en ufak bir tepki bile vermedi.

Kılıç tayfı ona alaycı bir şekilde baktı.

"Gölgeleri çağırmak mı? Peşinden gelen herkesi ölüme sürüklediğin gibi onları da sadece ölüme götürdün, ne yazık. Hey, bak ne diyeceğim! Bir sonrakinde Nephis ve Cassia'dan yardım istemeye ne dersin?"

Sunny ona sert bir bakış fırlattı. Solace Günahı bunun üzerine tiyatral bir edayla elini ağzına götürdü.

"Ah. Biraz fazla kaçırdım, değil mi?"

Sunny başını başka yöne çevirdi.

Düşündüğü gibiydi.

Görünüşe göre kılıç tayfı, zamanın kendini tekrarladığının Sunny'den çok daha önce farkına varmıştı. Geçen sefer ne demişti?

"Bundan zevk almaya başladım bile. Bir tur daha atalım mı?"

O zamanlar Sunny, tayfın herkesin aksine geçmiştekinden farklı davranmasına takılmıştı sadece. Ama şimdi bu hayaletin Rüzgâr Çiçeği'ndeki zamanın bu çarpık doğasından zaten haberdar olduğu gün gibi ortadaydı.

Düşününce...

Sunny'yi bu anomaliye karşı ilk uyaran şey Solace Günahı'nın davranışlarındaki bu tutarsızlık değil miydi? Tayf ona sessizce bakmış, Sunny de piçin hiçbir şey söyleyip söylemeyeceğini sormak için arkasını dönmüştü. Zihnini kurcalayıp sonunda gerçeği kavramasını sağlayan o garip his tam da bundan sonra peşine takılmıştı.

Zaman kendini tekrarlıyordu.

Sunny sise doğru baktı.

Derin bir iç çekti.

Gerçek bir budalaydı.

Büyük Nehir bir zaman nehriydi. Rüzgâr Çiçeği ise mistik bir girdapla çevriliydi. Peki girdaplar ne yapardı? Dönerlerdi. Sular kendi etrafında dönüp dururdu.

Demek ki buradaki zaman da kendi etrafında dönüyordu. Bir döngü oluşturuyordu.

Bu kaçıkça bir teoriydi belki ama tamamen dayanaksız da değildi.

Hatta bazı şeyleri açıklayabilirdi. Örneğin kadim taş basamakların neden hiç yıpranmamış göründüğünü... Ya da Effie ve Jet'in Kusurlarına rağmen bu adada bir yıl boyunca nasıl hayatta kalabildiklerini...

Bir dakika.

Eğer Effie ve Jet burada, Rüzgâr Çiçeği'nde tekrarlayan bir zaman döngüsüne yakalandılarsa... Ölmeyen Katliam da mı bu döngüye kapılmıştı? Sunny'nin bir sonraki hamlesini önceden bildiğine dair hiçbir belirti göstermemişti. Bu da döngüden haberdar olmadığını, dolayısıyla ondan kaçma yolunu bilmediğini gösterirdi.

Korkunç Altı Veba'dan biri buraya nasıl hapsolmuş olabilirdi?

Daha da önemlisi, neden sadece Sunny bu döngünün farkında gibi görünüyordu?

Kaşlarını çattı. Kısa bir süre sonra gözleri hafifçe büyüdü.

Farkında olan kendisi değildi. Solace Günahı'ydı.

Kılıç tayfı başından beri döngünün farkında gibiydi. Her bir dönüşün olaylarını unutmaya karşı bir şekilde bağışıklığı vardı. Acaba bu lanetli kılıç, delirmiş taşıyıcısına sunması gereken gerçekler ve vahiylerle doğuştan bağ kurduğu için miydi?

Sunny tam olarak çıldırmış sayılmazdı ama Solace Günahı onun zihninin bir parçasıydı. Parçalanmış ve çarpıtılmış bir parçası olsa da neticede bir parçasıydı. Tayfın sahip olduğu bu bilgi zamanla bir şekilde Sunny'ye de mi bulaşmıştı? Yoksa döngünün farkında olmak, lanetli kılıcın ona bahşettiği delilik vahiylerinden biri miydi?

Sunny kesin nedeni bilmiyordu ama Rüzgâr Çiçeği'ndeki zamanın dairesel yapısını Solace Günahı sayesinde kavradığından emindi.

Düşünceleri karardı.

Nasıl ve neden olduğu açıktı. Peki şimdi ne olacaktı?

Ölmeyen Katliam, Sunny'nin tahmin ettiğinden çok daha korkunçtu. Ona acı bir şekilde yenilmişti.

Bu, kazanamayacağı anlamına gelmiyordu elbette.

Nephis, Nightmare, Cassie ve onun Yankılarıyla birlikte savaşa girerse... Çok daha iyi hazırlık yaparsa...

Yine de büyük ihtimalle kaybedecek ve herkesin gözlerinin önünde can vermesini izleyecekti. En azından ilk birkaç seferinde... Ya da birkaç düzine? Belki de birkaç yüz seferde?

Döngü sonsuzsa bunun bir önemi yoktu. Er ya da geç yeterince şey öğrenip Ölmeyen Katliam'ı öldürmenin bir yolunu bulurdu.

Fakat bu döngü gerçekten sonsuz muydu?

Sonsuz olsa bile Ölmeyen Katliam'ı öldürmek neyi değiştirecekti ki?

Sunny nasıl geri geliyorsa, o da bir sonraki dönüş başladığı anda hayata geri dönecekti.

Yüzü aniden sarardı.

Her şey... anlamsız mıydı?

Döngüden kaçmanın bir yolunu bilmediği sürece Ölmeyen Katliam'la savaşmak, Jet'i kurtarmak, Effie'yi aramak... hepsi gerçekten de anlamsızdı.

Peki buradan kaçmak mümkün müydü?

Olmalıydı.

Yılan Kral Rüzgâr Çiçeği'ne gelmiş ve geri dönmüştü. Bir yolu vardı, bu yüzden Sunny'nin sadece onu bulması gerekiyordu.

Her şeyden önce bilgiye ihtiyacı vardı. Döngü nasıl çalışıyordu? Sınırları neydi? Zaman ne zaman sona erip geriye dönüyordu? Ve çok daha fazlası...

Bir sürü şey öğrenmesi gerekiyordu.

Gelecek oldukça ilgi çekici olacağa benziyordu.

Ve inanılmaz derecede yorucu.

Sunny daha kaç kez öleceğini hayal ederek ürperdi.