Kertenkele Adamın İlk Ziyafeti

Uçan tsuchinoko'ya özel bir şey yapılmamıştı. Tüyleri yolunmamış, pulları temizlenmemiş, baharat eklenmemişti; sadece ateşe konup pişirilmişti. Bu bizim yememiz için değildi, tamamen kertenkele adama canavar eti pişirip yemeyi öğretmek içindi, bu yüzden bu kadarı yeterliydi. Ateşe sürekli maruz kalmak tüylerinin yanıp dökülmesine neden oldu ve dolgun gövdesinden yağlar damladı. Damlayan yağ ateşi daha da harlayınca, dikkatlice su ekleyerek kontrol altına aldık. Pişen etin lezzetli kokusu yavaş yavaş odayı doldurdu.

***

“Bunda iyisin...” Julius, canavarı pişirmemi izlerken mırıldandı. “Belki de bir kraldan çok daha iyi bir aşçı olursun.”

“Hahaha... Bunu inkar edemem.”

“Hayır, hayır, canım. Bunu inkar etmen gerekmiyor muydu?” Roroa bıkkınlıkla söyledi.

Hangi işi önerirse önersin, muhtemelen kral olmaktan daha uygun olurdum ama... şimdilik bu canavarı pişirmeye odaklanmam gerekecekti.

Tomoe’yi yanıma çağırıp fısıldadım. “Ee? Kertenkele adam bizi izliyor mu?”

“E-Evet, Abi. Kertenkele adam gözlerini ayıramıyor,” diye yanıtladı Tomoe, o da fısıltıyla.

Tomoe’nin canavarlarla ve iblislerle konuşabildiği çok gizliydi, bu yüzden Julius’un öğrenmesini istemiyordum.

Sonra, biraz çekingen bir şekilde kertenkele adama baktı Tomoe. “Biraz öncesine kadar bizi sadece yemek olarak görüyordu. Ama kızarmış et kokusu havayı doldurduğundan beri, sadece pişmiş canavara bakıyor. ‘O eti yemek istiyorum,’ diye duyuyorum.”

Klang!

Tomoe’nin önceki görüşünü desteklercesine, kertenkele adam parmaklıklara yapıştı, sivri ağzını aradaki boşluktan uzattı.

“Ayy!” Kertenkele adamın metal parmaklıklara çarpma sesiyle irkilen Tomoe, koşup Aisha’nın arkasına saklandı.

Görünüşe göre ilgisini güzelce çekmişiz...

Et yavaş yavaş pişiyordu. Ateşe damlayan yağ cızırtılı bir ses çıkarıyor, yaratığın görünüşüne rağmen (şişman bir yılan) oldukça lezzetli görünmeye başlamıştı.

“Abla Ai, ağzının suyu akıyor,” dedi Roroa.

“Eyvah... Affedersiniz.” Aisha elinin tersiyle ağzını sildi.

Sürekli aç olan kara elf için izlemesi işkence olmalıydı. Daha fazla yemeğimiz olsaydı, ona bir gece yarısı atıştırmalığı hazırlardım...

“Sanırım bu kadar yeterli,” dedim.

Canavar etinin yeterince pişip pişmediğini anlamak için aşağıdan baktım. Ne de olsa ilk kez uçan tsuchinoko pişiriyordum, bu yüzden en iyi nasıl tadı olduğunu bilmiyordum ama yeterince pişmiş olduğuna karar verdim. Uçan tsuchinoko’yu ateşten alıp havaya kaldırdım.

“Pişti, hazır!”

“Neden bu kadar tuhaf bir şekilde enerjiksin?” diye sordu Julius bıkkınlıkla.

“Yok canım, sadece kalıplaşmış bir söz gibi geldi...”

“Ha?” Julius anlamamış gibi bana baktı. Doğal bir tepkiydi.

İşime geri döndüm, hala cızırtılar çıkaran uçan tsuchinoko’yu büyük bir tabağa koydum ve şişi çıkardım. Kızarmış uçan tsuchinoko, yemeye hazırdı.

“Şimdi, tadına bakalım!” Etin olduğu tabağı yere koydum, ardından ucunda yatay bir tahta parçası bulunan bir sopa kullanarak içeri doğru ittim.

Etin yaklaştığını fark edince, kertenkele adam kollarını parmaklıkların arasından uzatıp çılgınca salladı. Sonunda, büyük tabak yeterince yaklaştığında, kertenkele adam kızarmış uçan tsuchinoko’yu kaptığı gibi hapur hupur yemeye başladı.

...Evet, sadece ısırmadı, kemikleriyle birlikte çiğnedi. Eti parçalayıp didiklediği için kemikleri umursamadı bile.

***

“O kadar vahşi ki ürkütücü...”

Hoş bir yeme şekli değildi. Pişen etin kokusuyla uyanan iştahımın hızla azaldığını hissettim. Etrafa baktığımda, diğer herkesin de yüzünü buruşturduğunu gördüm. Sadece Aisha kıskançlıkla bakıyordu.

Tomoe’yi tekrar yanıma çağırıp fısıltıyla sordum, “Tomoe, kertenkele adam nasıl?”

“Çok sevinçli. Açlığı en azından biraz olsun dinmiş...”

“Anlıyorum... Sanırım bu kertenkele adam canavar etinin tadını öğrenmiş oldu şimdi.”

Eski dünyamda bile, bir hayvan insan etinin tadını öğrendiğinde bize saldırmaya başlardı. Bu kertenkele adam şimdi canavar etinin tadını biliyordu, bu yüzden canavarlara saldırmayı denemeliydi.

***

Julius’a, “Planın ilk aşaması tamamlandı. İkinci aşamaya geçelim,” dedim.

“Sıradaki asıl olay, sanırım?” diye sordu Julius.

Başımı salladım.