Dabicon Alevler İçinde

Şafak söktü.

Sabah güneşi, Dabicon Nehri'nin yüzeyinde pırıl pırıl parlıyordu.

Elfrieden ve Lastania'nın birleşik kuvvetleri, kertenkele adamları yok etme operasyonuna başlamak üzere harekete geçti.

Hızla, sessizce mevzilerini aldılar. Her biri kendi yerinde, görevlerini yerine getirerek, son savaşın başlamasını sabırsızlıkla bekliyordu.

Bana gelince, kalenin kuzeyindeki Dabicon Nehri üzerinde, Naden'ın sırtındaydım.

“Hırıltı...” Gökyüzünde süzülürken Naden, memnuniyetsizliğini telepatik bir homurtuyla dile getirdi.

İnsan formunda olsaydı, yanaklarını şişireceğinden emindim. Nedenini de biliyordum.

“Bu durum için gerçekten üzgünüm, Naden.”

“İyi edersin. Onu neden ben taşımak zorundayım ki?”

“Hehe, çünkü ben bu operasyonun temel taşıyım,” diye kıkırdadı Excel.

Naden'ın canı bu yüzden sıkkındı. Excel de benimle birlikte onun sırtında yolculuk ediyordu.

“Bir ejderhanın, eşi dışında kimseyi sırtına bindirmemesi gerektiğine dair bir adet vardır!” diye şikâyet etti Naden.

“Ah, ama bu yüzden senin sırtında ben binmiyorum, biliyorsun değil mi?” diye takıldı Excel.

Naden'ın sırtına binerken, Excel kucağımda oturuyordu. Üstelik düşmemek için ince kollarını boynuma dolamıştı.

Bir şövalyenin prensesi beyaz atına bindirmesi gibi bir pozisyondaydık, diyebiliriz.

Bunun nedeni, Naden'ın Excel'i taşımasını istememdi, ancak o sadece eşinin sırtına binmesine izin veriyordu. Her ne kadar ortaklarımdan birinin büyükannesi olsa da, “ortağımın ortağı da bir nevi ortağım sayılır” mantığı Naden için Aisha ve diğerleri gibi işlemiyordu.

“Sadece bir gondol kullanabilirdi, biliyorsun!” diye hırladı Naden, ama Excel hiç oralı değildi.

“Onu sevmezdim. Sıkıcı. Krallık'tan buraya kadar geldim, en azından bu kadarına izin verebilirsin. Değil mi, efendim?”

“Souma, bir şeyler söyle!” diye hırladı Naden.

...Ne yapmamı istiyordu ki? Naden benim önemli nişanlımdı ve Excel de yaklaşan operasyonun kilit isimlerinden biriydi, bu yüzden onu reddedemezdim. Uyarılarımı minimumda tutmamın nedeni buydu.

“Excel, Naden'ı fazla kızdırma. Gerçekten seni sırtından atar, biliyorsun değil mi?”

“Hehe, üzgünüm. Tepkileri çok sevimli. Kendimi tutamadım,” dedi Excel ve Naden'ın sırtını okşadı. “Hem, Naden'la tuhaf bir akrabalık hissediyorum. Yani, baksana, ne kadar da benziyoruz. Kafamızda boynuzlarımız var ve renkleri farklı olsa da kuyruklarımızın şekilleri de benzer, değil mi?”