Suikastçı ve Dalgalar

Kıta Takvimi'ne göre 1549 yılının beşinci ayının başlangıcıydı.

Fuuga, İblis Lordu Bölgesi'nin güneydoğusunda, Doğu Ulusları Birliği'nin kuzeyindeki harabeler arasından ilerleyen bir Malmkhitan askeri birliğine önderlik ediyordu. Uzun, savunmasız, yılan gibi bir kol halinde ilerliyorlardı; sanki kendilerini yenebilecek hiçbir düşman olmadığını gururla ilan edercesine. Aslına bakılırsa, bu bölgeyi uzun zamandır istila eden canavarlar Malmkhitan tarafından zaten yok edilmişti. Birliklerin geçtiği yol, şimdi seyyar tüccarların bile kullanabileceği kadar güvenliydi.

Hiç kar yağmayan bu topraklarda kışın bile düzgünce savaşabilmişlerdi; ancak yaz sıcağı, uzun süre çatışmayı zorlaştırıyordu. Bu nedenle, İblis Lordu Bölgesi'ni geri alma savaşı, bölgenin en sıcak olduğu yılın yedinci ve sekizinci aylarında ara vermek zorunda kalacaktı. Ancak, o ana kadar taarruzda kalabilmek adına Fuuga, birliklerin dinlenmesi gerektiğine karar vermişti. Şu anda onları Güvenli Bölge'ye geri çekiyordu.

Kolonun ortasında ulu beyaz kaplan Durga dikkat çekiyordu. Fuuga, zırhını çıkarmış bir halde kaplanın sırtında uzanıyordu. Durga rahat bir tempoda yürürken, o da bu fırsatı kestirmek için değerlendiriyordu.

"Zzz..."

Duyulur bir horlama sesi geliyordu. Güvenli bölgeye dönmüş olsalar da, bölgede hala vahşi yaratıklar yaşıyor ve etrafı silahlı askerlerle çevriliydi. Bu durumda uyuyabilmesi, Fuuga'nın gücüne ve bu gücün temelini oluşturan cesur kişiliğine işaret ediyordu.

Tek bir temsbock süvarisi Fuuga'ya yaklaştı.

"Lütfen uyanın, Efendi Fuuga!"

"Hmm...? Ne var?"

Adının çağrılmasıyla uyanan Fuuga, doğruldu ve başını kaşıdı.

Onu uykusundan uyandıranın Shuukin olduğunu fark edince sordu: "Ne oldu, Shuukin? Bir şey mi oldu?"

"Hayır, pek bir şey yok. Varmak üzereyiz."

"Hmm? Ah, nihayet vardık, öyle mi?" Fuuga gerinerek konuştu. "Bir orduyla seyahat etmek her zaman çok yavaş. Durga ile göz açıp kapayıncaya kadar burada olabilirdim."

"Siz başkomutanımızsınız. Sizden başka kim askerlere önderlik edebilirdi ki?"

"Of. Ordu büyüdükçe insanlar rütbe gibi şeyleri o kadar çok önemsiyor. Sen bile şimdi bana 'Efendi Fuuga' demeye alıştın."