◇ ◇ ◇
Ertesi gün, her birimiz kendi ülkelerimize döndük. Zem Kralı Gimbal, sabah ziyarete gelmişti. Bu yüzden o, Maria ve ben birbirimize veda ediyorduk.
“İmparatoriçe sıfatımla, bize böyle bir konuşma ortamı sağladığınız için size teşekkür ederim, Lord Gimbal.”
“Krallık adına ben de teşekkür ederim. Sayenizde verimli bir toplantı gerçekleştirebildik.”
Maria ve ben ona teşekkür ederken, Gimbal başını iki yana salladı. “Eğer Krallık ile İmparatorluk iyi geçinirse, sizin savaşlarınızın ortasında kalmayız. Tabii, ikiniz birden bizi neşeyle işgal etmeye kalkışmazsanız...”
Şaka yollu söylemişti ama şakayla karışık çok doğru sözler söylenir. Gimbal, birbirimize o kadar düşman olmamızı istemiyordu ki ülkesi savaşlarımızın muharebe alanına dönmesin. Ama aynı zamanda o kadar da yakınlaşmamızı istemiyordu ki onu birlikte işgal etmeye karar vermeyelim. Bu yüzden bize buluşacak bir yer sağladı, böylece ikimize de iyilik yapmış oldu ve aynı zamanda aramızdaki ilişkinin nasıl olduğunu yoklama fırsatı buldu. Gerçekten de başa çıkılması zor bir adamdı.
Maria ve ben, yüzümüze yapıştırdığımız sahte gülümsemelerle karşılık verdik.
“Daha önce de söylediğim gibi, eğer gerçekten tarafsız kalırsanız, Krallık sizinle herhangi bir sorun çıkarmaz.”
“Hı hı, İnsanlık Bildirgesi'ni biz çıkarmışken, İmparatorluk onu çiğneyecek değil ya.”
Gimbal da aynı derecede sahte bir gülümsemeyle yanıt verdi. “Ha ha ha, bunu duymak içimi rahatlattı. Gelecekte bu yeri konferanslar için kullanmak isterseniz, bir kelime etmeniz yeterli, size her zaman ödünç veririm.”
“Bunun için teşekkür ederiz.”
“Size minnettarız, Lord Gimbal.”
Maiyetimizdeki görevliler izlerken hepimiz el sıkıştık. Bu, aramızda güven ilişkisi olduğunu gösteren tiyatral bir gösteriydi ama bu tür gösterişler de önemliydi.
Ve böylece, her birimiz kendi ülkelerimize döndük.
Bölüm Tartışması
0 yorumHenüz yorum yok. İlk tartışmayı sen başlat.