Yaklaşık on dakika sonra...
“Of be... Bitkin düştüm...”
Yuriga, Lucy ve Velza’yı üzerinde taşıdığı bisikleti buraya kadar pedallamaktan yorgun düşmüştü. Balkondaki bir masada başı öne eğik oturuyordu.
Öylece uzanırken, Lucy gülümseyerek bir kaşığı Yuriga’nın ağzına uzattı.
“Al bakalım, Yurie. Aaa de.”
“Aaa?”
Bitkinliğin etkisiyle mi bilinmez, aklı pek çalışmayan Yuriga sadece ağzını açtı. Lucy de bir kaşık dolusu şeyi ağzına bıraktı. Şaşkınlıkla, “...Tatlıymış,” diye mırıldandı Yuriga.
“Değil mi ama?” dedi Lucy. “Duyduğuma göre, yorgun olunca tatlı bir şeyler yemek iyi gelirmiş.”
“Bunu sen mi söylüyorsun, beni yoran senken?”
“Al bakalım, aaa de.”
“...Aaa.”
Tadı gerçekten çok güzel olmalıydı. Yuriga, denileni yaptı; tıpkı bir civciv gibi ağzını kocaman açarak Lucy’nin kendini beslemesine izin verdi.
Bölüm Tartışması
0 yorumHenüz yorum yok. İlk tartışmayı sen başlat.