Uğur Borcu ve Cennet Köşkü'nde Gece Sürünüşü

Xie Lian, belini hafifçe bükerek selam verdi. "Merhaba."

Selamı duyan göz, daha da kısılarak tam bir hilal şeklini aldı; sanki gülümsüyordu. Büyük göz, sağa sola dönüyor, son derece canlı görünüyordu; sanki bir palanın kabzasına oyulmuş basit bir desen değil, yaşayan, gerçek bir insan gözüydü.

Hua Cheng'in dudakları yukarı kıvrıldı. "Gege, seni sevdi."

Xie Lian başını kaldırdı. "Gerçekten mi?"

Hua Cheng kaşını kaldırdı. "Gerçekten. Sevmediklerine tek bir bakış atmaya bile üşenir. Aslında Eming'in gerçekten sevdiği az kişi var."

Bunu duyunca Xie Lian, Eming'e gülümsedi. "O zaman teşekkür ederim." Sonra Hua Cheng'e döndü. "Ben de onu oldukça sevdim."

Onun sözleri üzerine göz çılgınca kırpıştı ve pala, Hua Cheng'in belinde asılı olduğu yerden aniden titremeye başladı. Hua Cheng onu azarladı: "Hayır."

"'Hayır' ne demek?" diye sordu Xie Lian.

"Hayır," diye yineledi Hua Cheng.

Eming tekrar titredi, kınından fırlamak istercesine çaresiz görünüyordu.

Xie Lian merakla sordu: "Ona 'hayır' mı diyorsun?"

"Evet," dedi Hua Cheng ifadesizce. "Seni okşamanı istiyor ama ben ona izin vermiyorum."

Xie Lian sırıttı. "Peki, neden olmasın?"

Elini uzattı. Eming'in gözü anında kocaman açıldı, sanki büyük bir beklentiyle ona bakıyordu. "Burayı okşayamam, göze dokunmak acıtır," diye düşündü Xie Lian. Ardından elini indirdi ve kabzanın kıvrımı boyunca hafifçe okşadı. Göz tam bir hilal çizgisi halinde kısıldı ve daha da şiddetli titredi; sanki son derece memnun olmuş, dokunuşun keyfini çıkarıyordu.

Xie Lian palayı okşadıkça, onu daha da ilgi çekici buldu. Hayvanların sevdiği türden biriydi; tüylü köpekleri ve kedileri okşadığında, rahatladıklarında gözlerini böyle kısarlar, sık sık kucağına atılıp mırıldanır, miyavlarlardı. Kim bilebilirdi ki soğuk, gümüş bir palayı – üstelik o efsanevi lanetli kılıcı – bir köpek yavrusunu okşar gibi okşayacağını! Bu ne şekilde "kanlı, lanetli bir uğursuzluk kılıcı" olabilirdi?

Xie Lian daha önce inanmamıştı ama bunu kendi gözleriyle gördükten sonra, o korkunç söylentilerin hepsini tamamen bir kenara attı, "inanılmaz" etiketli çöp yığınına fırlattı. Kötü, kanlı bir ritüel bu kadar zeki ve sevimli bir ruh yaratmazdı.