Gece Yarısı Yüzleşmesi

Eve dönüş yolunda Mei ile yaptığımız konuşma zihnimde dönüp duruyordu. Evime en yakın olan o ıssız istasyonda trenden indiğimde vakit hayli geç olmuştu, etrafta in cin top oynuyordu. Ancak karanlığın içine daha dikkatli bakınca, bir kızın tek başına oralarda dolandığını fark ettim.

Yamano. Buralarda tek başına beklemen tehlikeli, diye seslendim ona.

Vakit kaybetmeden yanıma geldi. Loş sokak lambalarının altında bile gözlerinin hafifçe şişmiş olduğu seçiliyordu.

Senpai, seni bekliyordum, dedi.

Bir an duraksadım. Tamam o halde, seni eve ben bırakayım. Ortaokuldan yeni mezun olmuş bir alt dönemimi bu saatte tek başına gönderecek değildim; bu bana yakışmazdı.

Yamano ile yan yana yürümeye başladık. Evinin tam olarak nerede olduğunu sadece hayal meyal biliyordum ama bizimkine pek uzak olmasa gerek diye düşünüyordum. Normalde istasyondan sonra bir süre beraber yürür, ilerideki dörtyoldan ayrılırdık.

Senpai... Özür dilerim, dedi.

Sesi oldukça bitkin geliyordu. Hep böyle olsa aslında tatlı kızdı. Ne için özür diliyorsun peki?

Ortamı bozduğum için.

Yanlış bir şey söylemediysen özür dilemene de gerek yok demektir.

Ama... Yamano kafasını iki yana salladı. Shinohara-senpai ne dedi?

Konuşmamızı açık açık anlatmakta tereddüt etsem de ona yalan söylemenin bir faydası olmayacaktı. Bazı şeyleri dile getirmenin bir adabı olduğunu söyledi, diye yanıtladım.

Evet, haklı... Çizgiyi aştığımı biliyorum. Başını önüne eğdi, adeta ezilmiş gibiydi. İstediğim sesi bir türlü çıkaramadık, ben de sinirlerime hakim olamadım.

Mei ve ben yeterince iyi olmadığımız için, değil mi?

Yamano bir süre sustu, verecek bir cevap bulmakta zorlanıyordu ancak bu sessizlik zaten kendi başına bir cevaptı. Eğer gerçekten zirveyi hedefliyorsanız, evet, yeterince iyi değilsiniz, dedi en sonunda.

O zaman ilk adımımız çok ama çok daha fazla gelişmek olmalı. Yamano ne kadar sertleşirse, beklentilerini o kadar boşa çıkardığımızı daha iyi anlıyordum. Ne de olsa Serika ile asla böyle konuşmuyordu.

Hayır, sanki ben Serika-senpai kadar iyiymişim gibi niye üzerinize gelip kusur buluyorum ki? Zaten grubun lideri Serika-senpai. Grubun en küçüğü benken size bu şekilde hitap etmem için hiçbir sebep olmamalıydı... Yarın itibaren gereksiz tek bir kelime bile etmemeye çalışacağım, dedi Yamano. Sesi, yaptığı hatayı derinden kavradığını ve pişmanlıktan dibe vurduğunu hissettiriyordu.

Belki de sadece davula odaklanman daha iyidir, diye karşılık verdim. Durum biraz çetrefilliydi ama Yamano sakinleşmezse grup zaten darmadağın olacaktı, bu yüzden böylesi en hayırlısıydı. Yine de bunun benim yetenek kıtlığımı halı altına süpürmekten başka bir işe yaramayacağını biliyordum. Çok daha iyi bir noktaya gelmem şarttı.

Evet... Yamano gece gökyüzüne bakıp derin bir nefes çekti.