Çatlayan Ritimler

“Bugünlük bu kadar yeter,” dedim.

Serika kafa sallayarak beni onayladı.

Hava bu kadar gerginken devam etmenin bir anlamı yoktu.

Mei, antrenmandan sonra bana seslendi: “Natsuki, biraz konuşabilir miyiz?”

“Tabii.” Zaten onun cephesinde neler olup bittiğini duymam gerektiğini düşünüyormuşum.

Yamano ve Serika bizden önce çıktı; biz de kulüp binasının yanındaki otomatlara doğru yöneldik. Otomatların önünde küçük bir dinlenme alanı vardı.

Kahve düğmesine basarken, “Evet, ne hakkında konuşmak istiyordun?” diye sordum.

“Yamano-san son zamanlarda biraz tuhaf davranıyor.” Mei kendine bir enerji içeceği aldı. Kutunun halkasını çekip açarken homurdandı: “Başlarda böyle değildi. Dobraydı, evet, ama başkalarını incitecek kelimeler seçmezdi. Fakat son zamanlarda bizi resmen aşağılıyor.”

Evet, konunun buraya geleceğini biliyordum.

“O da Hondo-san da daha önce bir grupta çalmışlar; onlara kıyasla ikimizin tekniğinin zayıf kaldığına katılıyorum. Bana istediği gibi davranabilir ama seninle bu şekilde konuşmasına müsamaha gösteremem.”

Biliyordum. Mei benim adıma öfkeleniyordu. “Bunu düşündüğün için sağ ol ama haklıydı. Bugün kafamı tam veremedim.”

“Öyle olsa bile, bir şeyi söylemenin de adabı vardır.”

“Şey... Doğru.” Kimin tarafını tutmalıydım?

Ben kahveme sarılmış dururken, Mei enerji içeceğini bir yutkunur gibi bitirdi.

“Natsuki, sen onunla aynı ortaokuldan geldiğin için onu savunacaksın ama benim için o sadece herhangi bir alt sınıf öğrencisi. Yamano-san'ın son zamanlardaki tavırlarından sonra, onu bir grup arkadaşı olarak göremiyorum.”

Mei beklediğimden daha sertti. Bu da ne kadar öfkeli olduğunu gösteriyordu. Grubun şu anki durumuna benim kararım sebep olmuştu. Eğer gevşek davranmaya devam etseydik bunların hiçbiri yaşanmazdı.

“Her neyse, festival bitene kadar buna katlanacağım. Bu saatten sonra geri adım atamam zaten.” Mei boş kutuyu çöpe fırlattı. Kutu metalik bir sesle çöp kutusuna çarptı.

O yanımızdan geçip okul çıkışına doğru ilerlerken ben hala açılmamış kahve kutusunu sıkıyordum. Giderken kısık bir sesle, “Iwano-senpai burada olsaydı...” diye mırıldandığını duydum.