Sessiz Tellere Vurulan İlk Mızrap

Müzik festivaline sadece iki gün kalmıştı.

Grup olarak bugün yine ikinci müzik odasında toplandık. Daha en başında, dünkü kavganın ağırlığı yüzünden odadaki hava nefes aldırmayacak kadar boğucuydu. Hazırlıklarımızı tam bir sessizlik içinde tamamladık.

Serika bu süre zarfında sürekli bana yalvaran gözlerle bakıp duruyordu. Ne-Neden bana bakıyorsun ki? Öyle bir anda ortalığı yumuşatacak zekice bir laf edecek halim yok!

Yamano ise tamamen davullarına odaklanmıştı. Dün bana verdiği söze sadık kalmaya niyetli görünüyordu. Tek bir gereksiz kelime bile etmeden, sanki usta bir zanaatkarmışçasına davullarını inceledi.

Diğer taraftan, Mei göz ucuyla sürekli bu yeni Yamano’yu süzüyordu. Daha dün kavga ettikleri için bu durum onu huzursuz ediyor olmalıydı. Hmm... Bu gerçekten tatsız bir vaziyet. Herkesin dikkatini çekmek için yüksek sesle boğazımı temizledim.

"Büyük güne sadece iki günümüz kaldı. Haydi, enerjimizi toplayalım da şu işi bitirelim!" dedim, yüzüme yerleştirdiğim gülümsemeyle o kasvetli havayı dağıtmaya çalışarak.

"Tamam," dedi Serika.

"Evet!" diye ünledi Mei.

"Anlaşıldı!" diye şakıdı Yamano.

Görünürde verdikleri cevaplar oldukça neşeliydi.

İç dünyalarında neler hissettiklerini kestiremiyordum ama prova yapmak için neşeli bir ortam her zaman daha iyidir. Festival kapıya dayandı. Kimsenin kavga edecek vakti olmadığını herkes biliyor. Öncelikle şarkılarımızı kusursuz hale getirmemiz şart. Diğer her şeyi sonraya bırakabiliriz.

"Ah..."

Ancak Mei hata yapmaya devam ediyordu. Daha da kötüsü, tam da Yamano’nun daha önce onu uyardığı kısımlarda çuvallıyordu. Belki de hala dünkü olaylara takılıp kaldığı için normalden daha fazla hata yapıyordu.

"Üzgünüm," dedi.

Yamano ise tek kelime etmedi. Gözlerini davulundan ayırmadan odaklanmaya devam etti. Yalan söylemeyeceğim, dışarıdan pek hoş görünmüyordu ama yine de her zamanki gibi şikayet etmesinden iyidir diye düşündüm.

"Hey, Shinohara-kun." Serika, alışılmışın aksine, Mei’nin hatalarını bu kez kendisi dile getirdi. "Aradan sonra tempoya çok yavaş giriyorsun. Saya’nın zamanlamasına uyman lazım."

"Haklısın. Üzgünüm," dedi Mei.

"Aman canım, herkes hata yapabilir." Bu sefer onu savunan taraf Yamano oldu. "Tekrar pratik yapmaktan başka çare yok," dedi neşeli bir tebessümle.

Daha dün onu acımasızca eleştiren kız gitmiş, yerine bambaşka biri gelmiş gibiydi.

"Ha? Sana ne oldu böyle birdenbire?" diye sordu Mei, şaşkınlık içinde.

"Son zamanlarda üslubum biraz sert kaçıyordu. Üzerinde düşündüm ve kendimi sorguladım," diye yanıtladı Yamano.

Bu sözlerin üzerine Mei’nin yüzüne rahatlamış bir gülümseme yayıldı.

Şuna bak hele! İsteyince yapabiliyormuş demek ki.

Yamano’nun tavrındaki bu küçük değişim, ortamın havasını bir anda değiştirmeye yetti. Sonrasında, dünkünün tam aksine, uyum içinde çalışmaya devam ettik. Sanki eski günlerimize dönmüşüz gibi keyifli bir prova süreci geçirdik.