Fırtınanın Ortasında

Öğleden sonraki dersler başlamıştı. Matematik öğretmenimiz Murakami-sensei, tahtaya heyecandan tamamen yoksun bir tavırla formüller sıralıyordu. Sıramın altından telefonuma bakıyordum. Açıkçası dersi dinleyecek havada değildim.

Reita'nın Minsta videosunu yeniden inceledim. Gönderiyi paylaşan kişi takma ad kullanmıştı; profilindeki tek bilgi Ryomei öğrencisi olduğuydu.

Takipçileri arasında hatırı sayılır miktarda Ryomei öğrencisi var. Üstelik videonun bu kadar hızla yayılması, bu hesabın uzun süredir aktif olduğunu gösteriyor. Eski paylaşımlarını falan mı sildiler acaba? Çünkü hiçbir şey bulamıyorum. Kim olduğunu tespit etmeye yarayacak kişisel tek bir bilgi bile yok.

Eğer Reita bu videoyu gerçekten kurguladıysa, bu hesabın sahibi onun suç ortağı demektir. Kim olduğunu öğrenip konuşmak istiyorum ama bu hiç de kolay olmayacak. Reita'nın çevresi fazlasıyla geniş. Zaten bu olay tam da bu yüzden bu kadar büyük bir gürültü kopardı.

“Her neyse, Shiratori-kun iyi midir acaba?”

“Onun için endişelenip ne yapacaksın? Çocuk resmen kavgaya karışmış.”

“Detayları bilmediğimiz için şu an onu savunamayız ki.”

“Hiç öyle şeyler yapacak biri gibi durmuyor. Normalde o kadar nazik biridir ki.”

Ders aralarında kulaklarımı dört açıp diğer çocukların konuşmalarına kulak misafiri oldum. Beklendiği gibi, herkes Reita hakkında konuşuyordu. Bizim sınıftakilerle arası iyi olduğu için arkasından kötü konuşan yoktu. Ancak diğer sınıflardakiler onun hakkında pek de iyi şeyler söylemiyordu.

“Tam bir hayal kırıklığı. Shiratori-kun da çok yakışıklı çocuktu oysa.”

“Şiddete başvurmak tam bir magandalık! Ha ha ha! Dur bir dakika, bu durum futbol takımını etkilemez mi?”

“Doğru. Futbol takımına yazık oldu. Tek bir aptal yüzünden başları belaya girdi.”

“Aman, ben o herife en başından beri gıcıktım zaten. Tekinsiz bir tipi vardı.”

“Motomiya-san'a vurup onu kendine itaat etmeye zorlamamış mı?”

“Öğğ, çok iğrenç. İnanılır gibi değil!”

Araya dinlemeye bile katlanamadığım kötü niyetli yalanlar da karışıyordu ama lafa atlasam ters tepecekti. Her halükarda, bu dedikodulardan yeni bir bilgi edinmek mümkün görünmüyordu.

Durumu şöyle bir toparlamak gerekirse, Reita hakkındaki söylentilerin bu kadar yayılmasının arkasında birkaç etken var. Birincisi, tahmin edileceği üzere, Shiratori Reita bizim dönemdeki çocukların lideri konumunda. İkincisi, bu durum Miori hakkındaki dedikoduların bir nevi devamı niteliğinde. Üçüncüsü, video onu suçlu ilan etmek için kapı gibi bir kanıt. Dördüncüsü ise şiddete karıştığı için uzaklaştırma aldığı bir gerçek.

Bütün bu etkenler bir araya gelince, dedikoduların çığ gibi büyümesi kaçınılmaz oldu. Miori'nin kötü şöhreti bir anda silinip gitti. Eğer tüm bunları başlatan Reita ise, planı ne kadar tıkırında işliyor acaba? Yine de bu iş için şiddete başvuracak kadar ileri gideceğini sanmıyorum.

Ben bu mesele üzerine kafa patlatırken, yan sıradaki Hikari omzumu dürttü. Ne var, der gibi kafamı kaldırdım. Ağzı, sudan çıkmış bir balık gibi telaşla açılıp kapanıyordu. Bir an arkamda birinin varlığını hissettim ve hemen telefonumu sıranın altına gizledim. Ucuz atlatmıştım; Murakami-sensei hiçbir şey fark etmeden yanımdan geçip gitti.

Dersin soru çözme kısmına geçmiştik ve hoca öğrencilerin çalışıp çalışmadığını kontrol etmek için sınıfta turluyordu.

U-Ucuz yırttık... diye içimi çektim rahatlamayla.

Hikari yan gözle bana bakıp sessizce, “Ne yapıyordun sen?” diye sordu.

Kendi kendime, benden daha çok telaşlandığı için suçluluk hissettim. Yahu, Murakami-sensei beni telefonla yakalayıp el koysa bile gerçek bir ceza alana kadar üç hakkın var.

Dördüncü kez yakalanırsan, öğrencileri telefon aboneliklerini iptal etmeye zorlardı. Bu taktiklerine çok aşinaydım çünkü lisenin ilk senesinde telefonumu iki kez kaptırmış ve tam olarak bu tehditle karşı karşıya kalmıştım. Bu arada, o zamanlar ya bir sosyal oyun oynuyordum ya da internet romanı okuyordum. Sen sen ol, derslerini ciddiye al.