Kabuğunu Kıran Kalp

"Kapa çeneni. Bütün bunları nereden biliyorsun?" diye sordu Tatsuya.

Demek Tatsuya da tıpkı benim gibi kendi kendini hırpalama becerisine sahipti. Bu gerçek içimi cız ettirdi. Reita bana ucuyla bir bakış fırlattı. Tatsuya ile aramızda yeni bir yakınlık duygusu doğmuştu sanki. Aynı kumaştan dokunmuştuk. Senin her zaman tek gerçek dostun ben olacağım dostum, sadece ben...

"Ahan ha ha! Şapşaaal! Tatsu, düşündüğünden çok daha fazla dikkat ediyorum sana." Uta, Tatsuya'nın eski mimiklerine ve ses tonuna kavuştuğunu görünce halinden memnun bir şekilde pişmiş kelle gibi sırıttı.

Tatsuya başını gökyüzüne kaldırdı, yüzündeki o kasvetli ifade dağılmıştı. "Anladım. Madem beni olduğum gibi seviyorsun, ben de kendimi değişmeye zorlamaktan vazgeçiyorum."

Reita ile göz göze gelip aynı anda acı acı tebessüm ettik. Onca plan program yapmıştık ama hiçbirine gerek kalmamıştı. Ne de olsa Tatsuya üzerinde Uta'dan daha etkili olabilecek başka hiçbir şey yoktu şu dünyada.

"İlk yarı bitmek üzere. Artık gitsem iyi olacak." Tatsuya, Uta'ya arkasını dönüp spor salonuna doğru yürümeye başladı.

"Hey, o maçı kazanacaksın, değil mi?" diye seslendi kız.

Dudaklarından hafif bir kıkırdama döküldü, ardından sadece, "O iş bende," dedi.