Değişen Mevsimler ve Kahvenin Acı Tadı

Kafeden istasyona yürümek yaklaşık beş dakika sürüyordu. Vardiyamın ilk yarısı tam bir curcunaysa da son yarısında neredeyse sadece çene çalmıştım. Kirishima-san’ın ruh halindeki ani dalgalanmalar beni canımdan bezdirse de bu sohbetten kendime çok şey çıkarmıştım. Hayat tecrübesi olan insanlar gerçekten bambaşka oluyordu. Bana gelirsek, bunca yıldır boşa kürek çekmekten başka hiçbir şey yapmamıştım.

İstasyona girdiğimde, tam turnikeden geçiyordum ki tanıdık bir sırt çarptı gözüme.

"Şuna baksana, çok şirin değil mi? Şimdi acayip popülermiş!"

Siyah saçlarını at kuyruğu yapmıştı, üzerinde benimkiyle aynı okul üniforması vardı. Narin bedenine rağmen hem sırt çantasını hem de omzuna astığı spor çantasını rahatça taşıyordu. Antrenmandan dönen sıradan bir liseli kız gibi duruyordu.

"Gerçekten şirinmiş. Sana çok yakışır, Miori." Yanında yürüyen, cana yakın tavırlı, zayıf liseli çocuk Shiratori Reita’ydı.

Motomiya Miori ve Shiratori Reita. Bir salise kadar arkalarından seslenmeyi düşündüm ama baş başa geçirdikleri vakti bölüp densizlik etmek istemediğim için vazgeçtim. Miori, ara sıra şakayla karışık Reita’nın böğrünü dürtüyor, neşeyle bir şeyler anlatıyordu.

Demek antrenmandan sonra eve beraber dönüyorlardı. Tabii ki döneceklerdi. Sonuçta sevgililerdi. Onları kendi gözlerimle yan yana görene kadar bu durum bana pek gerçekçi gelmemişti herhalde.

"O zaman ittifakımız bitti. Ortaklığımız şimdi sona erdi."

Okul festivalinin ikinci günü, gece vakti Miori ile yaptığımız o konuşma aniden zihnimde canlandı. O an kulağa biraz dengesiz gelmişti ama sanırım hepsi benim kuruntumdan ibaretti. En azından Reita ile konuşurken yüzünde beliren o gülümsemede en ufak bir huzursuzluk belirtisi yoktu.

"Çok fazla kuruntu yapıyorum," diye mırıldandım kendi kendime.

Ortaklığımızın bir anda böyle bitmesi beni şaşartmıştı ama Miori sadece bariz olanı dile getirmişti. Bir şeyi gereksiz yere uzatmanın manası yoktu. Demek istediği sadece buydu.

Bir otomatın önünde durup kendime şekersiz sert bir kahve aldım. Eğer onlarla burada karşılaşırsak Reita yalnız dönecek, Miori ile ben aynı trene binmek zorunda kalacaktık. Bu da beni oldukça zor bir duruma sokardı. En iyisi burada biraz oyalanmaktı.

Artık benim de bir ilişkim vardı, arkadaşlarımın da. Bu da dikkat etmem gereken şeylerin çoğaldığı anlamına geliyordu. Bunun iyi mi yoksa kötü mü olduğunu bir kenara bırakırsak, zaman geçtikçe insanların arasındaki ilişkilerin değişmesi çok doğaldı.

Kutu kahvemden bir yudum aldım. Her zamanki gibi tadı berbattı.