Kelimelerin Peşinde

"Hmm..."

Bir şansımı deneyeceğimi söylemiştim söylemesine ama güfte yazma işi pek de iyi gitmiyordu. Üzerinde karalamalar olan kâğıt parçasını buruşturup bir top haline getirdim ve çöp kutusuna fırlattım.

Günlerden pazardı. Serika ve Shinohara-kun'un bugün yarı zamanlı işleri vardı, bu yüzden prova yapmadığımız nadir günlerden birini yaşıyorduk. Café Mares'in sahibinden okul festivaline kadar vardiyalarımı ciddi oranda azaltmasını rica etmiştim ama Shinohara-kun henüz yeni olduğu için aynısını yapamıyordu. Serika'nın hâlâ müzik kulübünde işleri vardı, Iwano-senpai ise dershaneye gidiyordu.

İlk hafta programlarımız güzel uyuşmuştu fakat bundan sonra ince elip sık dokumazsak tam kadro çalışma fırsatımız iyice azalacaktı. Sanırım çalışma takvimini organize etme işi bana düşüyordu. Serika'nın böyle şeylerde pek becerikli olduğu söylenemezdi. RINE'ın takvim özelliğini kullanabilirdik...

Bizim "My Band" grup sohbetinde takılırken telefonum öttü. Hoshimiya'dan bir mesaj gelmişti. "Yeni romanım hakkında seninle konuşmak istiyorum," yazıyordu.

İşte bu! Söz yazımı konusunda onunla konuşamaz mıydım sanki? Romanlar ve şarkı sözleri birbirinden farklı şeyler olsa da en nihayetinde ikisi de kendini kelimelerle ifade etme sanatıydı. Belki de Hoshimiya bana faydalı bir akıl verebilirdi. Zaten önümde kısıtlı bir zaman vardı, tek başıma karalar bağlayıp vakit kaybetmemeliydim.

"Bugün boş musun?" diye ikinci bir mesaj attı Hoshimiya.

Ona başını sallayan bir çıkartma gönderip altına ekledim: "Benim de seninle danışmak istediğim bir konu var."

Hemen ardından, "Gerçekten mi?" diye yazdı ve bana bir kafenin adresini attı. Daha önce hiç duymadığım, havalı bir ismi vardı. "Buranın pankeklerinin harika olduğunu duydum! Gidelim mi?" diyordu.

Birkaç saniye düşünüp tarttıktan sonra, "Olur!" diye karşılık verdim. Üstümü değiştirip hemen evden çıktım.