Söylediği şarkı benim için değildi.
Bu gerçek içimi öyle acıttı, öyle bir çaresizlikle doldurdu ki orada daha fazla duramadım. Natsu ile Seri'nin konserini herkesten çok heyecanla beklemiştim oysa. Ama gözümü sahneye dikip izleyemedim bile. Çatı katında dizlerimi göğsüme çekmiş otururken bile Natsu'nun sesini, şarkı söyleyişlerini duyabiliyordum. Aşağıda herkes coşkuyla kendinden geçmişti, bense kalbimin denizin en derin, en karanlık dibine doğru batıp gittiğini hissediyordum.
Bütün sınıf Natsu'yu dinlemeye gitmişti. Onlara arkalarından geleceğimi söylemiştim ama her zamanki neşeli maskemi takıp aralarına karışacak gücü bulamadım kendimde. Soluğu burada aldım işte. Çok zayıfım, öylesine acizim ki. Gözyaşlarım yanaklarımdan süzülüp gidiyor, bir türlü durmak bilmiyordu.
Çatı kapısının tık diye açıldığını, metalin gıcırtısını duydum. Kafamı kaldırıp bakmama bile gerek yoktu, kimin geldiğini biliyordum. Yanıma sokuldu, hiçbir şey söylemeden sessizce oturdu. Kendimizi bildik bileli böyleydik biz. Ne zaman ağlasam, ne zaman dünyam kararsa, beni her defasında gelip bulan, yanımda öylece duran tek kişi Tatsu'ydu.
"Konseri... izlemek istemiyor musun?" diyebildim güçsüzce. Boğazım düğüm düğümdü.
Bir süre sessizliğini korudu, ardından derin bir nefes alıp konuştu. "Beni boş ver. Ağlamak istiyorsan ağla sadece."
Bu sözleri duyunca, güç belâ tuttuğum gözyaşlarım bentlerini yıkıp yeniden boşaldı. Hıçkırıklarım boğazımdan kaçıp geceye karışıyordu. Bütün bunlar olurken aşağıdan hâlâ Natsu ve diğerlerinin müziği yükseliyordu. Natsu'nun Hikarin için yazdığı sözler... Korkak bir çocuğun aşkını anlatan o melodiler çınlıyordu kulaklarımızda.
Çok güzel bir şarkıydı bu. Gerçekten, dünyadaki en güzel şeydi belki de. Peki madem bu kadar muazzam bir şarkıydı, dinlerken neden sicim gibi gözyaşı döküyordum? Ona âşık olmasaydım bu konserin tadını çıkarabilir miydim acaba? Şayet o hisleri hiç tatmasaydım, bu şarkı içimde böyle derin bir yankı uyandırır mıydı sanki? Eğer öyleyse... Bu duyguları yaşadığım için pişman değilim.
Aşkıma karşılık bulamadım... Ama yine de sana vurulduğum için mutluyum. Bu şarkıyı yüreğimde hissedebildiğim, ne kadar harika olduğunu görebildiğim için şanslıyım. Özür dilerim Natsu. Seni en ön sıradan izleyeceğime dair söz vermiştim. Keşke daha güçlü biri olabilseydim. Keşke sahnede seni izlerken yüzümde kocaman bir gülümseme olabilseydi. Ama zayıfım ben... Benim gibi biri için fazla parlak, fazla göz alıcısın.
Asla senin gibi olamam.
Zihnimdeki son kırıntıları da söküp atmaya çalışarak onun mutluluğu için dua ettim. Yanında duran kişi ben olmayacağım belki ama olsun, artık umurumda değil. Tüm kalbimle, hiçbir karşılık beklemeden arkanda durabilmek istiyorum sadece.
Natsu ile bir sonraki karşılaşmamızda bunları yüzümde sıcacık bir tebessümle söyleyeceğim ona... Ama şimdilik, sadece bir azıcık daha böyle kalmama izin verin.
Bölüm Tartışması
0 yorumHenüz yorum yok. İlk tartışmayı sen başlat.