deki Son Anlar

Aşırı heyecandan neredeyse beni devirecekti ama Iwano-senpai arkamdan destek verip düşmemi engelledi.

"Kazandık!" diye çığlığı bastı. Bu zaferi neye dayanarak ilan ettiğine dair en ufak bir fikrim yoktu.

Irsımışçasına ter içindeydim, Serika da benden farksızdı. Onu ilk kez duygularını bu kadar açık, bu kadar olduğu gibi dışa vururken görüyordum. Bana sımsıkı sarılışını izlerken farkında olmadan yüzümde geniş bir gülümseme belirdi.

Bir an duraksadıktan sonra, "Serika," dedim. "Hevesini kırmak istemem ama az önce hoşlandığım kıza bir aşk şarkısı armağan ettim. Tam üstüne bana böyle sarılırsan işler biraz... çirkinleşebilir." Sırtına hafifçe vurdum.

Kollarını yavaşça gevşetti, yüzünde belirsiz bir tebessüm belirdi. "Namus kumrusu seni. Merak etme, benim tek sevgilim gitarım."

"Biliyorum. Ben sadece dışarıdan nasıl göründüğümüzü dert ediyorum, anlarsın ya."

Serika yumruğuyla kafama hafifçe vurdu. "Aşşşırı aptalsın."

Şimdi bu ne demekti?

Hâlâ kafası karışık olan benim aksime, Serika çabucak ayağa kalktı. Sahne arkasına dönmek üzereydik ki kalabalık bir anda tezahüratlarla tekrar sahneye çağırmaya, bir şarkı daha istemeye başladı. Festival komitesindeki kıza baktık, bize onaylarcasına başını salladı.

"Festivalin bitmesine hâlâ on dakika var, hadi devam edin," dedi.

Şimdi anlaşıldı. Kapanışı biz yaptığımız ve konser başından beri tıkır tıkır işlediği için artan zamanı kullanabiliyorduk.

"Natsuki, hâlâ söyleyebilecek misin?" diye sordu Serika.

"Ucu ucuna. Sesim kısıldı artık, Vokali sen devralmaya ne dersin?" diye öneride bulundum.

Mei araya girdi. "Çalabileceğimiz başka şarkı var mı ki?"

"Eğlencesine pratik yaptığımız birkaç cover var," dedi Iwano-senpai.

Dördümüz birbirimize baktık, ardından halimize hafifçe güldük. Henüz hiçbir şeyi bitirmek zorunda değildik. Birlikte geçirdiğimiz bu zaman biraz daha sürecekti.

Umarım bu an, birkaç saniye daha parıldamaya devam eder.