***

BAŞLIK: Acil Bir Bildirim

Bisikletimi park yerinden çıkaracakken telefonuma bir LINE bildirimi geldi.

“…Babam mı?”

Uygulamayı açıp okudum.

【Acil bir toplantı çıktı. Akiko-san, Saki-chan'ın benim yerime bakmasını ayarlamış.】

Ha? Ah, yemek sıramızdan bahsediyor.

Salı günüydü ve yemek yapma sırası babamdaydı. O gün benim işim olduğundan sıra ondaydı, böylece dershaneye gidebilmiştim. Babam eve geç geleceğimi biliyordu. Eğer sıra değişecekse, Akiko-san'a ya da Ayase-san'a bel bağlamaktan başka çaremiz kalmazdı. Belki Akiko-san'ın başka işi çıkmıştı ya da ara sınavlar bittiği için Ayase-san kabul etmişti.

Bu durumda babam bugün de geç kalacaktı ve Ayase-san'ı tanıyorsam, ben eve varmadan yemeğe oturmazdı.

Eve acele edip yardım etmeliyim diye düşünerek bisikletime bindim.

Dershaneden getirdiğim broşürle keyfim biraz yerine gelmişti.

Shibuya sokaklarında, pedallara biraz güç vererek daireme doğru ilerledim.

Yağmur başlamadan eve varacak gibiydim.