Çevirmen Notları

Bazılarınız zaten fark etmiş olabilir, bu cilt başladığından beri birçok Japon atasözünü İngilizcedeki bilinen karşılıklarına uyarlıyorum (eskiden sadece bırakıp çevirmen notu eklerdim), ama bu atasözünün orijinal hali o kadar güçlü ki olduğu gibi bırakmak zorunda kaldım. İşte açıklaması:

“袖すり合うも他生の縁” kelimesi kelimesine “Kolların kısacık sürtünmesi bile geçmiş bir yaşamdan gelen bir bağdır” anlamına geliyor. Temelde, İngilizcedeki “Evrenin insanları bir araya getirme biçimleri vardır,” “Sana ait olan seni es geçmez” veya “Tesadüfi bir karşılaşma önceden belirlenmiştir” gibi bilinen deyimlere veya atasözlerine benzer bir anlam taşıyor.

Bu atasözü, bazı karşılaşmaların (kolların sürtünmesinden ima edilen; ki bu aslında “birine çarpmak” demenin başka bir yolu) **kader** yüzünden (geçmiş bir yaşamdan gelen bağ ile ima edilen) gerçekleşmek zorunda olduğunu anlatır.

Bu yüzden benim çevirim “Kolların kısacık sürtünmesi bile geçmiş bir yaşamın kaderidir” oldu; bence bu, yukarıdaki gibi doğrudan bir çeviriden İngilizcede çok daha kulağa hoş geliyor.

Saki önce Yuuta'nın söylediği kelimeyi hiragana ile (“たしょう,” yani “tashō”) telaffuz ediyor, sanki ne dediğine şaşırmış gibi. Ardından, Yuuta'nın aslında “他生” (başka bir yaşam anlamına gelen, yine “tashō” diye okunan) kelimesini kastederken, Saki bunu yanlışlıkla “多少” (biraz veya hafifçe anlamına gelen, o da “tashō” diye okunan) kelimesiyle karıştırıyor.

Burada tutarsız olan ben değilim, Ghost. On birinci cildin sekizinci bölümünde “ほーん？” (ki bu “Öyle mi?” diye çevrilebilir) ifadesini kullanmasına rağmen, burada “ああ、うん。まあ、そうか。がんばれ” diyor.

Büyük sayılar yasasına atıfta bulunuyor. Ghost'un yazımı burada fazlasıyla muğlak, ama o, birincinin/birinin başkalarına yabancı, ama diğerlerine tanıdık olma gibi rastgele bir olayın, mantıksal olarak makul olacak kadar sık gerçekleştiğine atıfta bulunuyor. Evet, ben onun editörü olsaydım bu cümleyi atlardım; temelde koca bir boş laftan ibaret. Tabii ki, ne sandın ki?