Kraliçenin Yeni Mücadelesi

Kraliçe, bunun nedenini birçok şeye bağlıyordu. Her gün sabahtan akşama kadar durmadan çalışıyor, bir yandan da yabancı elçilerin ziyafetlerine veya dönen şövalyelerin şölenlerine katılıyordu; buralarda da bir hayli görkemli yemek yiyip güzel likörler içiyordu. Bu tür davetler her geçen gün çoğalıyor gibiydi. Çalışırken bir de o lembon kekleri vardı... Sağlıksız ve düzensiz besleniyor, doğru düzgün egzersiz yapmaya vakit bulamıyordu. Sonuçlar gözlerinin önündeydi. “Nasıl bu kadar kötü bir duruma gelmesine izin verdim...” diye mırıldandı, elini beline bastırırken. Korku dolu soğuk bir ter damlası boynundan aşağı süzülüyordu.

***

Aniden Bakire Kraliçe, eğlenmiş tek bir kıkırdamayla güldü. “Bak sen şu işe!” dedi. “Daha dün gibi, yönetim işleriyle ve Karanlık Ordu'nun tehdidiyle o kadar meşguldüm ki, figürüm için endişelenmeye bile vaktim olmuyordu!” Çıkardığı kıyafetleri toplayıp tekrar giydi. “Çünkü Karanlık Ordu, kendi saflarındaki ayaklanmalar yüzünden felç oldu. Benim seçkin kuvvetlerim ve Lord Flio, şurada burada çıkan küçük çatışmaların üstesinden fazlasıyla gelebilecek güçteler. Lord Flio’nun yaptığı, kendisiyle her an iletişim kurmamı sağlayan Sohbet Mücevheri ve çalınan mallar ile sahtecilik sorunlarıyla ilgilenen Büyülü Sensörler sayesinde de gayet güvendeyiz. Bel çevremden rahatsız olacak kadar güvendeyiz yani.” Ellerini kavuşturup gözlerini kapattı. “Lord Flio’yu ihtiyacımız olduğu anda dünyamıza gönderen ancak cennetin iradesi olabilirdi. Yüce Tanrılar, size en içten şükranlarımı sunuyorum.” Başını eğerek dua etti.

***

Bir süre sonra gözlerini açtı ve yukarı baktı. “Ama tabii ki bu, durumu çözmüyor. Şimdi ne yapsam ki... Yirmili yaşlarının sonlarında kilo vermenin oldukça zor olduğunu duymuştum...”

Bakire Kraliçe masasına döndü, yarınki lembon keki porsiyonunu yarıya indireceğine dair kendine söz vererek.