Gümüş Yüzük ve Saklı Heyecan

Klyrode Kalesi, Bakire Kraliçe’nin Odası

Gecenin ilerlemiş saatlerinde gün çoktan devrilmiş, yerini yeni bir sabaha bırakmıştı. Bakire Kraliçe geceliklerini çekmiş, yatağına uzanmıştı. Az önce üzerinde olan yukata ise pencere pervazına derme çatma bir askı niyetine asılmıştı.

Kraliçe bakışlarını yukatadan çekip sol eline çevirdi. Parmağında artık gümüş bir yüzük parlıyordu. "Garyl'ın o festival tezgahından bana aldığı yüzük ne kadar da zarif..." Elinàsze’nin tezgahında satılan bu takı, takan kişiye Beceri olarak Hız Artışı sağlayan bir büyüyle efsunlanmıştı. "Garyl... bana bir yüzük verdi..." diye fısıldadı kendi kendine. Yüzünde engel olamadığı bir gülümseme belirirken yanakları alev alev kızarır oldu.

Bu... Bu bizim nişan yüzüğümüz... diye geçirdi içinden ve gümüş halkayı yüzük parmağında iyice dibe doğru itti.

Tam o saniyede, odasının kapısı ardına kadar açıldı ve Üçüncü Prenses ağzı kulaklarında bir halde içeri daldı. "Kraliçe ablacığım! Kaleye döndüğünü duydum!"

Kız kardeşinin bu ani girişiyle irkilen Bakire Kraliçe, panikle yüzüğü parmağından çıkarıp sırtının arkasına sakladı. "Ü-Ü-Üçüncü Prenses?!" diye kekeledi. "Ş-Ş-Şey... Hoş geldim! Yani, hayır, aslında zaten bir süredir buradayım, değil mi...?"

Ne yazık ki Kraliçe’nin bu darmadağınık ve kafası karışık hali, bir şeyler sakladığını iyice ayyuka çıkarmıştı. Üçüncü Prenses başını merakla yana eğerek, "Ablacığım?" diye sordu. "Bir sorun mu var?"

"H-Hayır! Hiçbir şey yok! Vallahi yok!" diye üsteledi Bakire Kraliçe.

"Emin misin?" Üçüncü Prenses’in bakışlarında kuşku olsa da üstelemedi. "Pekala o zaman. Ama asıl meseleye gelelim; gününün nasıl geçtiğini her ayrıntısıyla dinlemek istiyorum, lütfen anlat bana!" Küçük bir çocuğunki gibi parıldayan gözlerle ablasına bakıyordu.

"Demek öyle, demek çok istiyorsun?" Bakire Kraliçe, kardeşinin bu heyecanlı tavrına dayanamayıp gülümsedi. "İyi bakalım ama vakit epey geç oldu, sadece birazcık anlatırım." Yatağında doğruldu, yüzünde yumuşak bir tebessümle küçük kardeşine döndü.