Fırtına Öncesi Sessizlik

Nihayet Typhon grubuna hitap edileceği gün gelip çatmıştı.

Toplantı, başkentteki bir halk merkezinde yapılacaktı. Önemli isimlerin ders verdiği, kürsünün önünde kademeli koltukların yükseldiği geniş bir konferans salonu seçilmişti.

Etkinliğe katılan en yüksek rütbeli subay Teğmen Brunhild’di. Başlangıçta Albay Sachs da gelmeyi planlamıştı ancak Brunhild, “Sonsuza kadar kanatlarınızın altında yaşayamam. Ben artık bir teğmenim,” deyince geri adım atmak zorunda kalmıştı.

Geniş salon yavaş yavaş doluyordu.

Nihayetinde Typhon üyesi üç yüz kişi mekanı hıncahınç doldurdu.

Brunhild’in peşindeki bazı gazete muhabirleri içeri sızmaya çalışsa da bizzat onun emriyle dışarı atıldılar. Genç kız, Typhon üyelerini kışkırtabilecek en ufak bir etkene bile müsamaha göstermek istemediğini belirtmişti.

Salonda toplanan kalabalık tekinsiz bir sessizliğe bürünmüştü. Bu durumu fırtına öncesi sessizlik olarak yorumlayan ve genç teğmeni korumakla görevlendirilen askerlerin huzuru kaçmıştı. Typhon her ne kadar kendisini bir çevre örgütü olarak tanımlasa da gerçekte radikal bir dini tarikattan farksızdı.

Brunhild henüz kürsüye çıkmamış olsa da salon zaten ona karşı duyulan düşmanlık ve kinle dolup taşıyordu.

Typhon üyeleri, Brunhild Siegfried’i kutsal değerlerine bir hakaret olarak görüyordu.

Ejderha katili bir soylu sınıfı olan Siegfried ailesi, ejderhalara tapan Typhon için en büyük düşmandı. Hele ki o soydan gelen birinin, her şeyi bir kenara bırakıp kendine ejderha çocuğu demesi, onlar için lanetli bir durumdan da öteydi.

O günkü toplantının asıl amacı, Brunhild Siegfried’in aslında bir ejderha kızı olmadığını açıklamaktı...

Ancak Typhon’un en başından beri anlatılanları dinlemeye zerre niyeti yoktu.

Bu hitabete gelmelerinin sebebi oldukça basitti: Kendine ejderha çocuğu diyen bu kızı psikolojik olarak darmadağın etmek ve bir daha halkın karşısına çıkamayacak hale getirmek.

Brunhild’in kişisel koruması olarak atanan her bir asker, işlerin şiddet eylemine dönüşmesinden içten içe korkuyordu.