Sessizlik bir kez daha çöktü.
Brunhild, onun bir tepki vermesini bekliyor gibiydi. Ne demek istiyorsun? Ne planlıyorsun? gibi bir şeyler sormasını umuyordu sanki.
Ancak Sigurd tek kelime etmedi. İstese de konuşmadı.
Sebebi oldukça basitti.
Bu konu tatsızdı.
Kız, o gül bahçesindeki o hüzün dolu haline geri dönüyordu.
Eğer üzerine gidersem, bir daha gerçekten uyuyamaz.
Bu endişe Sigurd’un dudaklarını mühürlemeye yetti.
İkili bir süre öylece sessiz kaldı; sonunda Brunhild, kabullenmiş bir edayla yüzünü Sigurd’dan çevirdi. Arkasından bakınca minyon bedeni bir şekilde bitkin, hayata küsmüş gibi görünüyordu.
Bahçede tek başına kalan Sigurd başını kaldırıp gece gökyüzüne baktı.
Günün sonunda, o kızı odasına yüzünde bir gülümsemeyle uğurlamayı başaramamıştı.
İç çeker
Nefesi gece karanlığında eriyip gitti.
Bölüm Tartışması
0 yorumHenüz yorum yok. İlk tartışmayı sen başlat.