Sigurd’un odasının kapısı çalınıyordu.
Acaba Brunhild mi geldi, diye düşünerek birden gerildi. Ancak bu vuruşlar her zamankinden farklıydı. Brunhild kapıyı çekinerek, kibarca çalardı; oysa bu darbeler oldukça güçlü ve kararlıydı.
“Giriniz.”
İçeri giren Albay Sachs’tan başkası değildi.
Çavuş Sigurd hemen ayağa kalktı, duruşunu dikleştirip selam durdu.
“Rahat. Bugün... öyle bir gün değil.”
Yine de Sigurd duruşunu bozmadı, tetikte beklemeyi sürdürdü.
Sachs arkasından kapıyı kapattı. “Baban benden bir ricada bulundu.”
Albay, cebine uzanıp yakut kolyeyi çıkardı.
Bölüm Tartışması
0 yorumHenüz yorum yok. İlk tartışmayı sen başlat.