Kayıp Yoldaşın Gölgesi

"Peki ne yapacaksın?" diye sordu Theodora.

"Gitmekten başka çarem yok," diye omuz silkti Danan. "Partinin saldırı gücünün temel taşı olmakla övünsem de..."

"Kahraman'dan sonra, demek istiyorsun."

"Evet, o bambaşka bir seviyede. Gerçekten zayıf olduğu bir zaman olduğuna inanamıyorum."

"Herkes kutsamalarının seviyesi düşükken zayıf başlar... Ama katılıyorum. Yine de Ares, en başından beri partide olduğu için o zamanlardan onun hakkında daha çok şey biliyor olabilir."

"Ares, ha...?" Belki de sonunda sakinleştiği için Danan, her zamanki küstah tonuna geri döndü. Yanağındaki yara izini ovuşturarak sesini biraz alçalttı. "Gideon'ı yoluna çıktığı için öldürdüğü fikrinde bir doğruluk payı olduğunu düşünüyor musun?"

"Hmm."

"Kahraman'la evlenmek istediği su götürmez bir gerçek. Başarısız bir dükün oğlu ve ailesi kalan son statüsüne tutunuyor. Ailesinin unvanını yeniden canlandırma hayalleri olduğuna eminim. Eğer dünyayı kurtaran Kahraman ve Bilge bir çift olurlarsa, büyük bir destek toplayabilirler. Hatta bunu kendi başına yönetecek bir düklük kurmaya bile dönüştürebilir... Yarandrala'nın söylediklerinde bir gerçeklik payı olabilir."

Gideon ortadan kaybolduktan sonra, yüce elf Yarandrala, Ares'i bu konuda sıkıştırmıştı. Kutsaması Ağaçların Şarkıcısı'ydı ve bitkileri kontrol etmesine izin veriyordu. Gideon kaybolduktan hemen sonra, onun izini sürmek için bu yetenekini kullanmış ama hiçbir şey bulamamıştı.

Aslında Gideon onun yetenekini biliyordu ve kendisini bulamayacağı şekilde ortadan kaybolmak için adımlar atmıştı. Yarandrala'ya göre bu durum, her şeyi daha da doğal dışı kılıyordu. Ares'in, şan ve şöhret yolunu tıkadığı için Gideon'a saldırdığından şüpheleniyordu. Elf, Bilge'nin yakasına yapışıp onu bu konuda sıkıştırdığında, Ares Gideon'a verdiği sözü bozmuş, hatta Gideon'ın onları terk ettiğini söyleyecek kadar ileri gitmişti.

Yüce elfler kısa huylu olmalarıyla bilinmezlerdi ama tutkuluydular. Yok yere sinirlenmezlerdi ama sinirlendiklerinde bu, alev alev yanan bir gazap olurdu. Ares'in sözlerini duyduktan sonra Yarandrala hiç tereddüt etmedi, onu oracıkta yüzüne yumrukladı.

Ares inanılmaz derecede gururluydu. Yumruk yiyince çileden çıktı ve hemen büyüsüyle karşılık verdi, Yarandrala da kendi büyüsüyle. Bu, büyücü soyunun zirvesindeki iki kutsamanın savaşıydı. Bilge ve Ağaçların Şarkıcısı'nın yüksek seviyeli ruh büyücüsü kutsaması. Ares, Meteor büyüsüyle bir meteoru yere indirdi, Yarandrala ise gelen meteoru omuz silkercesine savuşturabilen tahta bir dev çağırarak bir Tiran Ruhu çağırdı. Danan ve Theodora araya girip onları ayırmasaydı, yerel coğrafya kesinlikle büyük ölçüde değişirdi.

Partiden ayrılmadan önce Yarandrala'nın son sözleri, "Sizi insanları anlayamıyorum," olmuştu.

"Yarandrala ağlıyordu," diye mırıldandı Danan, yüce elfin ayrıldığı günü anımsayarak.

"...Evet, öyleydi."

Yarandrala gittikten sonra, Danan ve Theodora, Ares'in kısa huyluluğunu suçlamışlardı. Hem Gideon'ı dışlaması hem de Yarandrala ile kavgaya tutuşması yüzünden. Onun yüzünden iki yoldaşlarını kaybetmişlerdi. Ama Ares bunu sadece Yarandrala'nın kişiliğinin her zaman sorunlu olduğu şeklinde geçiştirmeye çalışmıştı. Bu kaçamak yanıt, Danan'ı öfkenin ötesine itmiş, onu şaşkına çevirmişti.

Yarandrala yanlarında olsaydı, bitkileri kontrol etme yetenekini sayesinde arayışları çok daha kolay olurdu. Ama bu düşünce, Danan'ın öfkesini yeniden körüklemeye başlamıştı. İçini çekerek bu gazabı bastırdı.

Adam, o zamanlar söylediklerini düşündü. Şimdi Gideon'ı arayacak olduğuna göre, bu olasılığı göz ardı edemezdi. Ares, Gideon'ın kaçtığını söylemişti ama Ares'in onu öldürmediğine dair hiçbir kanıt yoktu. Danan, Yarandrala'nın yüzündeki tehditkar ifadeyi hatırladı. Eğer Ares orada Gideon'ı öldürdüğünü itiraf etseydi, muhtemelen ya o ya da Yarandrala çıkan kavgada ölmüş olurdu. Ares'in söylediklerinin çaresiz bir bahane olması mümkündü. Eğer Gideon'ı gerçekten öldürdüyse, Danan'ın yeni yolculuğu asla bitmeyecekti.

Danan'ın endişeli yüzünün alışılmadık görüntüsü karşısında Theodora hafifçe gülümsedi.

"Sör Gideon savaşta gerçekten çok yetenekli. Sıradan yeteneklerden fazlasıyla o seviyede savaşabilmesine şaşıyorum."

"Ben de aynı şeyi hissediyorum. Onu her zaman saygıdeğer bir taktikçi olarak görmüşümdür."

"Bu, savaşta yaptığı hatalar yüzünden onu sürekli eleştirmene engel olmuyordu ama."

Danan irkildi. Küstah adamın omuzları, kendinden utanmış gibi düştü.

"B-ben... Benim kişiliğim böyle işte... Hataya hata demeden duramam... Ama İlahi Kutsamam üzerine yemin ederim ki, Gideon'ın partimiz için kritik olmadığını, hele ki bizi geride tutan bir yük olduğunu bir kez bile düşünmedim."

"O zaman belki de bunu ona gerçekten belli etmeliydin."

"...Yani Gideon'ın kendi isteğiyle ayrıldığını mı düşünüyorsun?"

Theodora elindeki çubuğu kırdı ve iki parçayı ateşe attı.

"Sör Gideon, hem sen, zamanımızın en büyük dövüş sanatçısı, hem de ben, tapınak şövalyelerinin mızrak kullanma stilinin yardımcı eğitmeni tarafından kabul görmüş bir adam. Ares ne kadar yetenekli bir büyü kullanıcısı olursa olsun, fiziksel savaşın iki zirvesi tarafından saygı duyulan bir kılıç ustası, bir büyücüye karşı bire birde bu kadar çabuk alt edilebilir miydi?"

Dövüş sanatçısı haykırdı: "İşte bu doğru!"

Theodora'nın sözlerinde, sanki kendini de ikna etmeye çalışıyormuş gibi, hafif bir vurgu vardı. Danan bunu fark edebiliyordu.

Gideon hâlâ yaşıyor olmalı. Sayısız kez sırtımızı emanet ettiğimiz, onlarca ölüm kalım durumunda güvendiğimiz bir yoldaştı. Eğer biz hâlâ yaşıyorsak, o da yaşıyor olmalı.

Olamazdı ki ölsün.

"Tch, eğer öyleyse, onu daha erken aramaya çıkmalıydım. O zaman bu baş belası çöle katlanmak zorunda kalmazdık."

"Evet, ben de daha erken bir şeyler söyleseydim, onu aramaya çıkan ben olabilirdim."

İkisi birbirine baktı ve gülümsediler.