Gözlerde Saklı Gelecek

Bunu bu kadar açıkça söylemesi tamamen beklenmedik bir durumdu.

Kalbim yerinden fırlayacak gibi oldu.

Tüm vücudum bir anda ateşler içinde kaldı.

Zihnimdeki bütün kelimeler uçup gitti.

"Sen ne diyorsun Meguru? Benim hakkımda ne düşünüyorsun?"

Bunu söylerken Nito-chan bana doğru eğilip beni süzdü.

──Tam tersiydi.

Her şeyin yeniden yazılmasından önceki lise hayatımda, benim Nito-chan'a itiraf ettiğim o anın tam tersi bir durumdu bu.

Yüzünde gerginlik ya da endişeden eser yoktu; sadece dosdoğru bana bakıyordu ve──.

──Sanki tüm dünya oradaydı.

Nito-chan'ın şeffaf gözleri, o gözlerin ardında parıldayan o şey.

Üzerindeki üniforma ve onun içindeki narin bedeni.

Parmak uçlarının ve dudaklarının zarafeti── ve içinde sakladığı duygular.

İşte dünya buydu herhalde. Henüz bilmediğim, o derin ve gizemli şey.

"...Se-seviyorum!"

Bir anlığına ona hayranlıkla dalıp gitmek üzereyken cevap verdim.

"Seni her zaman sevdim! Okulun ilk gününden beri!"

"Ahaha, çok mutlu oldum."

Nito-chan utangaç bir tavırla güler.

Ve sanki dünyanın en doğal şeyiymiş gibi, sanki öğle yemeğini beraber yiyelim mi diye soruyormuşçasına devam etti:

"Hey, sevgili olalım mı?"

İşte orada beynim tamamen hararet yaptı.

Mutluluk, utanç ve kafa karışıklığıyla düşüncelerim tamamen çöktü.

Dudaklarım bir anda ısındı. Ellerim zangır zangır titremeye başladı.

Tabii ki── reddetmek için hiçbir sebebim yoktu.

"O-olur... öyle yapalım!"

Kendimi toplayıp cevap verdiğimde sesim fena halde titredi.

"Sevgili olalım!"

"...Yaşasın!"

Ben öyle deyince ayağa kalktı ve omzunu güm diye omzuma vurdu.

Çiçeksi ve büyüleyici kokusu burnumu hafifçe gıdıkladı.

"O zaman... bundan sonra kız arkadaşın olarak sana emanetim Meguru."

"O-olur. Sen de bana..."

Yüzümün güldüğünü net bir şekilde hissediyordum.

Berbat... Çok sevindim. İnanılmaz mutluyum.

İlk lise hayatımdan bu kadar çok şeyin değişeceğini, beklentilerimin çok ötesinde böyle mutlu bir geleceğin beni beklediğini hiç düşünmemiştim...

Başımı kaldırıp baktığımda sanki gökyüzündeki yıldızların sayısı az öncekinden daha fazlaymış gibi geldi.

Sanki bizi kutsuyorlarmış gibi görünüyorlardı, bu da içimdeki sevinci daha da katlıyordu──.

"...A-ama. Ben senin için yeterli miyim?"

Sanki bir rüyanın içindeymişim gibi böyle bir soru sormadan edemedim.

"Dışarıda benden çok daha iyi bir sürü çocuk vardır... Gerçekten ben olur muyum?"

"Ben Meguru'yu istiyorum."

"Böyle söylenmeyi hak edecek biri miyim acaba?"

"Tabii ki öylesin. Ben senin hakkında pek çok şey biliyorum..."

Nito-chan bir adım geri çekildi, yanakları gevşerken yüzümü süzdü.

"Başıboş ve umursamaz yanların var ama aslında çok azimlisin."

"...Vay canına."

"Anlayışsız ve düşüncesiz olduğun zamanlar oluyor ama aslında çok naziksin ve arkadaşlarına değer veriyorsun."

"...Beni gözünde amma büyütmüşsün."

Yüzüme karşı bu kadar övüldüğümde nasıl tepki vereceğimi bilemiyordum.

Şimdiye kadar birileri tarafından övülme ihtimalim o kadar azdı ki...

"Gözümde büyütmüyorum diyorum ya."

"Peki, teşekkürler..."

"Dahası da var."

Nito-chan sözlerine devam etmek üzereydi.

"Kimseyi kimseden ayırmıyorsun. Kızlarla da arkadaş olarak gayet iyi anlaşıyorsun, değil mi?"

Söylediği bu sözlerle birlikte içimde hafif bir tuhaflık hissetmeye başladım.

Kızlarla arkadaş olarak iyi anlaşmak mı?

Tamam, Igarashi-san ile arkadaşız ama şu aşamada onunla o kadar yakın olduğumuz söylenebilir miydi?

Makoto ile de yakın olacağız elbette ama o gelecek yılın meselesi.

Ve dahası──.

"Ayrıca, aslında kouhailarına karşı çok düşüncelisin."

Nito-chan bunları söylüyordu.

"Hataların için pişmanlık duyuyor ve eğer her şeye yeniden başlayabilsen, her şeyi düzeltmek için elinden gelenin en iyisini yapmaya çalışıyorsun."

"Bu... ne demek oluyor?"

Dilim tutulmuştu. Durumu tam isabetle teşhis ettiği için öylece donup kalmışken, Nito-chan kafasını hafifçe yana eğdi.

Ve── bana doğru yürüyüp yüzünü yüzüme höh diye yaklaştırdı.

Kısa bir an için dudaklarını dudaklarıma değdirdi──.

──İlk öpücüktü bu.

"Ehehe..."

Nito-chan utangaçça güldü.

Bana ilk kez böyle bir ifade gösteriyordu.

"──Gelecekten geldin, değil mi?"

Nito-chan── bana aynen böyle dedi.

"Meguru, beni kurtarmak için── gelecekten buraya döndün, değil mi?"