Bir Anlık Yok Oluş

Saf kötülükten örülmüş bir yumak, sıcak bir rüzgar patlaması misali doğrudan yüzüne vurdu.

Kamijou'nun hareketleri kilitli kalmışken, bir an içinde yanındaki Stiyl, üzerlerine rünler işlenmiş kartları çekti.

Dört kartı yere fırlattı ve onları kendi etrafına dizdi.

“TIAFIMH (Elimde bir ateş var), IHTSOAS (kılıç şeklini aldı), AIHTROC (ve inanç rolünü üstlendi)!!” Stiyl haykırdı, sigarasını havaya fırlattı. Ardından turuncu bir iz yükseldi ve bir an sonra, o iz boyunca alevlerden bir kılıç eline sıçradı.

Yeni ortaya çıkan bu güçlü ışık kaynağı, kanalizasyondaki karanlığı anında yok etti.

Stiyl, alev kılıcını geniş bir yayla savurdu… fakat sonra birden durdu.

Alev kılıcının aydınlattığı kanalizasyonda kimseler yoktu. Tüm o insanlar, dağılan karanlıkla birlikte buhar olup uçmuştu. Delikte kılıç tutan tüm siluetler, hatta düşmüş olması gereken Orsola bile, göz açıp kapayıncaya kadar ortadan kaybolmuştu—tıpkı bir nehir kıyısına yapışmış deniz pirelerinin topyekûn kaçışması gibi.

Yukarıda tembelce süzülen kağıt balon, yavaşça onlara doğru alçaldı.

Yerdeki üçgen oyuk deliğe düşerken, kimse ona elini uzatmadı.

“Bok! Bu da neyin nesi şimdi?” diye tükürürcesine sordu Kamijou. “Hey! Bana bunun tam bir açıklamasını yapacaksın, değil mi?”

“Aslında, asıl ben bunun için bir açıklama bekliyorum,” diye karşılık verdi Stiyl Magnus, sanki kağıt balonu ayağının altında ezmek istercesine.