Yarım Kalan Hesap

Misaka Mikoto aniden duraksadı.

Hmm...

O aptal herifle karşılaşınca tamamen aklından çıkmıştı ama şimdi hatırlıyordu; onunla konuşması gereken bir mesele vardı.

İchihanaran Festivali.

Mikoto’nun zihnini şehir çapındaki bu kültür festivali meşgul ediyordu. Bu yılki festivale daha bir aydan fazla zaman vardı ancak eylülde düzenlenen o devasa spor organizasyonu Daihasei Festivali’nin sonu tam bir fiyaskoyla bittiği için (aslında iyi, kötü ve buruk anların birbirini izlediği bir süreçti ama Mikoto’nun hissettiği tek şey berbat olduğuydu), İchihanaran Festivali için erkenden önlem almayı düşünüyordu.

Aslında yedi gün süren o koca Daihasei Festivali’nin yarısı, tamamen o aptalın dahil olduğu bir dizi sorundan ibaretti. İşlerin bu noktaya varacağını bilseydim, ipleri çok daha önceden elime alırdım diye geçirdi içinden.

“Önlem almak” derken kastettiği şey ise elbette festivale onunla birlikte gitmek için önceden söz almaktı.

Neden işler bu hale geldi ki? Neyse, herhalde arayıp söyleyebilirim, diye düşündü umursamaz bir tavır takınarak ve cep telefonunu çıkardı.

30 Eylül’de Kamijou ile ikili bir hat sözleşmesi yapmışlardı, bu yüzden numarası doğal olarak rehberinde kayıtlıydı. Tüm o süreç can sıkıcı olsa da numara elindeydi işte, kullanmamasının bir anlamı yoktu. İmleci rehberdeki numaranın üzerine getirdiği sırada gözü ekranın köşesindeki şebeke simgesine takıldı.

Telefon çekmiyordu.

Yol ortasında kalakaldı. Etrafına bakındı; gerçi üzerinde bulunduğu yol pek de dar sayılmazdı ama yine de ekranın köşesindeki sinyal göstergesini takip ederek gerçek bir ana caddeye kadar koşturdu. Çekim gücünde bir sorun olmadığını teyit ettikten sonra imleci tekrar o numaranın üzerine getirdi ve arama tuşuna bastı.

Ancak duyduğu tek şey, aradığı kişiye ulaşılamadığını ya da telefonunun kapalı olduğunu söyleyen o duygusuz operatör sesiydi. Bu kez de o kapsama alanı dışındaydı.

“Of, kullanması ne kadar dertli bir şey bu ya! İstediğin zaman biriyle konuşamayacaksan ne işe yarar bu cep telefonu?!”

Yüzündeki bariz öfke ile telefonunu yerine tıktı, çevresini kolaçan etti ve sonra onu bizzat bulmak için harekete geçti.

Ayrılalı daha çok olmamıştı.

O aptal herhalde buralarda bir yerlerde dolanıyordur.