Bir Anlık Düşünceler

“Hay Allah! Hime, şimdi senin yüzünden Kami'yi tamamen gözden kaybettik!” Komoe Öğretmen, öğrenci yurtlarıyla çevrili bir köşede ilerlerken yanındaki kıza seslendi.

Siyah saçlı, beden eğitimi üniforması giymiş Aisa Himegami, sınıf öğretmenini takip ediyordu. Bir elinde şeffaf bir meyve suyu bardağı vardı. Rahat bir ses tonuyla konuştu: “Ama Komoe Öğretmen. Bir sonraki etkinlik. Yakında başlayacak.”

“Hıh! Biliyorum onu. Zaten o yüzden onu çabucak azarlayıp sınıfa dönmeye çalışıyordum!”

7 Numaralı Okul Bölgesi'nin kenarına yakın bir yolda yürüyorlardı. Kamijou ile Stiyl'ın az önce kaçtığı parkın yanı sıra, yakınlarda alışveriş bölgeleri ve yurtlar vardı; gerçekten de alakasız yapılar yığınıydı. Binaların yükseklikleri de çok farklıydı, bu da ufuk çizgisini dişleri dökülmüş bir tarak gibi gösteriyordu.

Bu yerleşim, okuldan —veya şimdi stadyumlardan— biraz uzaktaydı, bu yüzden etrafta yürüyen çoğu kişi hediyelik eşya arıyor gibiydi. Şehir sakinlerinin pek sık almayacağı anahtarlıklar, yapbozlar ve başka şeyler satan sokak tezgahlarına merakla bakan birçok ziyaretçi vardı.

Komoe Öğretmen içini çekti. “Anladım. Kami'yi stadyumda bekleyeceğim. Neyse, Hime, sen de acele etmelisin!”

“Peki,” diye yanıtladı Aisa Himegami, meyve suyu bardağından yudumlayarak.

Komoe Öğretmen, yanıtının isteksiz olduğunu fark etti ve ona yan yan baktı. “...Hime? Aklını kurcalayan bir şey mi var? Öğretmenin seni dinler!”

“Pek sayılmaz...” Himegami bardağı dudaklarından çekti. “Kamijou... Biraz tuhaf davranıyordu. Sanki... Gerçekten dikkatini vermiyordu.”

“Hmm. Şimdi sen söyleyince, gerçekten de bir konuda aceleci gibiydi. Ama bu sadece bir sonraki etkinliğin yakında başlayacak olmasından, değil mi?”

“...Bilmiyorum. Sanki...” Himegami cümlesini yarıda kesti.

Havadaki bu eşsiz ürpertiyi daha önce bir kez bizzat hissetmişti. Tıpkı bir çocuğun, sadece yumruğuyla, tanrıya denk güce sahip ölümcül bir simyacıya karşı durduğu zamanki gibiydi. O çocuk, kendi çıkarı için başkalarını korumuş, nasıl kazanacağı konusunda asla seçici olmamış ve sonunda sağ kolunun kesilmesi bile onu onun için savaşmaya devam etmesi için kamçılamıştı.

Ama... “Hayır. Benim hayal gücüm olmalı.”

“??? Ne?”

Komoe Öğretmen'in şaşkın yüzüne bakarken, Himegami kendi kendine düşündü, düşünceleri belirsizdi. Ama... Sadece Daihasei Festivali etkinlikleri... Sanmıyorum. Onu bu hale getireceğini.

Uzak bir ifadeyle orada dururken, Komoe Öğretmen de başını yukarı kaldırıp ona baktı. Himegami'nin beden eğitimi üniformasının tişörtünün etek ucunu çekiştirerek dedi ki, “Mesele şu ki, Kami'ye ilgi duyuyor musun?”

“...” Himegami olduğu yerde donakaldı. Meyve suyu dolu bardak neredeyse elinden düşüyordu ama alışılmadık bir panikle onu tekrar yakaladı. “Yanlış değilsiniz. Doğru. Ama bunu söyleme şekliniz... Çok açık sözlüydü. Ve yanlış anlaşılmalara yol açabilir.”

“Yanlış mı düşünüyorum?”

“...Peki, Komoe Öğretmen. Siz Kamijou'ya ilgi duyuyor musunuz?”

Hop! Komoe Öğretmen aniden kendi ayaklarına takıldı. Ponpon kız mini eteği neredeyse havalanacaktı ama Himegami'nin hiçbir şey göremeyeceği kadar doğru bir noktada durdu. Yüzü tekrar yukarı fırladı. “N-ne diyorsun sen, Hime?! Ben Kami'nin sınıf öğretmeni olarak sorumluluğunu üstlenmekle görevlendirildim! Benim i-i-i-ilgilendiğim tek şey Kami'nin geleceği, ve bunu bu kadar açık sözlü söylersen insanlar daha karmaşık bir şey kastettiğimi düşünebilir!”

“Aynı şey.”

“...” Komoe Öğretmen sustu.

Aisa Himegami boşta kalan elini uzattı, sınıf öğretmeninin ince bileğini kavradı ve onu tekrar ayağa kaldırdı. Komoe Öğretmen'in düşüşten zarar görmediğinden emin olduktan sonra, gözleri rahatlamış gibi hafifçe kısıldı. “Ama... Böyle şeyler söylemekten kaçınmak iyi olabilir. Kamijou ile ben... Pek yakın değiliz. Eğer biri yanlış anlarsa... Bu durum onu rahatsız eder.”

“Hmm?” Komoe Öğretmen'in ifadesi çok hafif değişti. “Ha ha. Eğer böyle hissediyorsan, Kami'nin önünde gece geçidinden bahsetmekten bu yüzden kaçınmış olmalısın. Onun broşürüne de ne kadar dikkatli bakıyordun oysa! Öğrenciler için gece geçidi, gündüz etkinlikleri kadar çetin bir mücadele olabilir.”

Daihasei Festivali sırasında, karanlık çöktükten sonra aydınlatma ve lazer ışınları kullanarak devasa bir ışık gösterisi düzenlerlerdi. Etkinlikler bittikten sonra Akademi Şehri'nin her yerinde yürüyen bir geçit töreni bile vardı; elektrikli süslemelerle kaplı üstü açık arabalar ve yolda ilerleyen sahnelerle. Televizyon kanalları da festivale sponsor olduğu için geçit töreni son derece büyüktü ve birçok sanatçı ile ünlü kişi katılırdı.

Normalde, şehrin herhangi bir yerinde gece seyahati düzenlemelere tabiydi. Günün son trenleri ve otobüsleri bile son okul saatleriyle çakışırdı. Ancak Akademi Şehri Genel Kurulu bile bu tek gecede herkesin eğlenmesini tavsiye ederdi. Bu sayede öğrenciler arasında çok popülerdi, gerçi Noel veya Sevgililer Günü ile aynı seviyede değildi.

Ama...

“Yapamam,” dedi Himegami dümdüz. “Onu aniden davet etsem bile şaşırır. Biz pek uyumlu değiliz. Bu yüzden... Konuyu açmamam gerektiğini düşünüyorum.” Gözleri hafifçe kısıldı, bu hem nazik hem de bir şekilde karanlık görünüyordu aynı anda.

Elbette, Komoe Öğretmen öğrencilerinin böyle suratlar yapmasından hiç hoşlanmazdı. “Doğru değil bu! Kami şaşırabilir ama bence bu, mutlu olduğu için olur. Gülümsesen mutlu olur, ağlasan üzülür bence. O öyle bir çocuktur. Bu kadar basit bir şeyi ben bile anlarım.” Kendinden çok daha uzun duran öğrencisine baktı. “Bu yüzden eğlenceli olacağını düşünüp onu davet edersen, eminim mutlu olur. Hem gece geçidi içinse, hiçbir sorun olmaz!”

Himegami birkaç kez gözlerini kırpıştırdı.

Genellikle ifadesiz olan yüzünde hafif bir şaşkınlık belirtisi vardı.

Himegami içindeki meyve suyu olan şeffaf bardağı hafifçe salladı. Sonra Komoe Öğretmen'e belli belirsiz bir gülümseme sunarken gözlerini hafifçe kıstı. “Onu davet etmeyeceğim. Olmayacak.”

“Hıh! Ben burada utangaç Hime'yi ileriye itmeye çalışıyorum! Şimdi neden bu kadar inatçısın?!”

“Neyse. Onu davet etmeyeceğim.”

Hıh! Komoe Öğretmen'in yüzü kıpkırmızı oldu ve Aisa Himegami gizlice rahatladı.