Sadık Yoldaş

İşleyiciler ve savaşçılar dışında, Seksen Altıncı Taarruz Birliği'nin Federasyon'a ait Rüstkammer üssündeki karargâhı, çok sayıda asker ve askeri personele ev sahipliği yapıyordu. Bu personellerden birinin görevi erzak getirmekti, ancak Shin, onlara yardım eden tanıdık, hantal bir silüeti görünce olduğu yerde durakladı.

Savaş alanına bitişik olan Seksen Altıncı Bölge'nin cephe üsleri ve batı cephesindeki 177. Zırhlı Tümen'in üslerinin aksine, Rüstkammer cephe hattından uzaktı. Bu durum, savaşlardan sonra sahadan malzeme toplamaya gerek kalmadığı anlamına geliyordu.

Bu durum, Shin'i meraklandırdı; Fido operasyonlar olmadığında, yani yapacak başka hiçbir şeyi kalmadığında ne yapıyordu?

Federasyon'un kendi suretinde ürettiği diğer Çöpçüler'in aksine, Fido'nun hâlâ Cumhuriyet'te üretilmiş orijinal çekirdek birimi vardı. Programlanmış görevi, Seksen Altıncı Bölge'dekiyle aynı olmalıydı. Ama bir şekilde, Fido şaşırtıcı bir esneklikle hareket ediyordu.

Aslında, belki de bu o kadar şaşırtıcı değildi. O zamanlar bile Fido, Cumhuriyet askerlerinin emirlerini görmezden gelir, kendisine atanan savaş bölgelerini hiçe sayardı. Sürekli nakliye uçuşlarına binerdi ki bu, bir Çöpçü'nün olabileceği kadar esnek ve özgürce hareket etmek demekti.

Shin, o çekirdeğin içinde ne tür bir programlama çalıştığını kendine sormayı **zaten** bırakmıştı. Çöpçüler'in öğrenme yetenekleri olsa bile her şeyin bir sınırı olduğunu düşünüyordu, ama bu konuyu kafasına takmaması gerektiği sonucuna çoktan varmıştı.

Sebze dolu bir konteyneri ya da benzeri bir şeyi boşalttıktan sonra, Fido erzak personeline döndü.

“Pi!”

“Ah, her zamanki gibi yardımın için teşekkürler… Ve bak, sahibin de az önce geldi.”

“Pi.”

Fido'nun optik sensörü hevesle yanıp sönerken, Grethe topuklu ayakkabılarının tıkırtılarıyla gülümseyerek ona doğru yaklaştı. Gıda malzemelerini getiren kamyon uzaklaştı, yerine mühimmat dolu bir römork geldi. Shin yaklaşırken Fido'nun tepkisini izleyen Grethe, kırmızı dudaklarını araladı.

“…Cumhuriyet'e yardım teklif ettiğimizde, onun modellerinden **az** sayıda topladık.”

Shin, kendisine geri bakmayan Grethe'e **göz ucuyla baktı**.

“Onunla benzer sayıda yıldır faaliyet gösteren **az** sayıda başka Barrett birimi var, ama hiçbiri onun kadar zeki değil. İnatçı, hantal… ve ilk emirlerine uymaktan başka hiçbir şey yapmaz.”

Fido, belirli bir Seksen Altılı'ya ikmal yapmaya öncelik veriyordu. Ve bu amaçla, kendisine atanan tüm üsleri terk eder, hatta savaşta ölenlerin teçhizat parçalarını veya Kişisel İşaretlerini toplamak gibi yeni emirler öğrenirdi. Fido'nun yapmadığı tek şey, ölü askerlerin kalıntılarını toplamaktı. Belki de bunu yapmasına dair katı bir yasak konulmuştu.

“Gerçekten mi?” dedi Shin kayıtsızca.

“Bu seni ilgilendirmiyor mu?” Grethe kaşını kaldırdı. “Bunca zamandır yanında olan Çöpçü, diğerlerinden farklı.”

“Neden analiz etmeyi denemediniz?”

“Yapay zekâlar benim uzmanlık alanımın dışında.” Omuz silkti. “Eğer savaşamıyorsa… ve özellikle bir Feldreß değilse, pek umursamam.”

Fido'nun hafıza bölgeleri hâlâ Shin'in… ve Mızrakbaşı filosu'nun ölen diğer tüm üyelerinin kayıtlarını içeriyordu. Görünüşe göre, bu amaçla, Fido'nun çekirdek birimini bir Federasyon biriminin içine yerleştirirken gereksiz yere kurcalamamışlardı.

Düşünmek için durakladıktan sonra Shin şunları söyledi:

“Fido'nun diğer Çöpçüler gibi olmadığını siz belirtmeden çok önce biliyordum. Seksen Altıncı Bölge'nin cephe üslerinde bile Fido diğerlerinden farklıydı… Üstelik,” diye ekledi Shin, kendisine dikilmiş mor gözlere bakarak, “yıllar önce sahiplendiğiniz köpeğin aslında başından beri bir kurt olduğunu söyleseler, bunca zamandan sonra umursamazdınız, değil mi?”

Hâlâ sizi seviyorsa. Bunca zamandan sonra hâlâ yanınızda duruyorsa…

“Sanırım umursamazdım.” Grethe gülümsedi.

“Çöpçü olmasa bile umrumda değil. O hâlâ…”

Shin'in sesi kesildi, Fido'ya **bakış attı**. Bunu fark eden Fido, vinç kollarını ona doğru salladı ve Shin'in dudakları gülümseyerek gevşedi.

“Ne de olsa, o hâlâ benimle.”