Sonun Devamı

Bildiğiniz üzere, Koyomi Araragi'nin hikayesi sona erdi. Ekleyecek özel bir şey de kalmadı. Çoğu çözüldü, çoğu çözülemedi. Bazı meseleler ertelendi; ancak bu, bir durma noktasına ulaşıldığı gerçeğini değiştirmiyor. Her ışık huzmesinin bir gölgesi olduğu gibi, her başlangıcın da bir sonu vardır. Bir son olduğu için de yeni bir başlangıç doğar — gerçi bir gölge, ille de ışığın varlığı anlamına gelmez. Ya da gölge yerine karanlık mı demeliyiz? Her neyse, burnunuzun ucunu göremeyecek kadar karanlıksa, o zaten karanlıktır.

Yine de dünyanın kuralı şudur ki, sonlar başlangıçlardan çok daha zordur; kolayca başlayan şeyleri bitirmek için hatırı sayılır bir çaba gerekir. Örneğin, ölümün eşiğindeki bir vampiri öylesine kurtardığımda başlayan bunca hikayeyi bitirmek için mücadele ederken, ben de öleceğimi sandım — hatta defalarca öldüm bile. Hiçbir şekilde akıllıca davrandığımı söyleyemem, ne de her şeyi derli toplu bir sonuca bağladığımı. Ama evet, Koyomi Araragi'nin hayatında bir dönemin kapandığını kesinlikle söyleyebilirim.

Çok hata yaptım, ama bu tek başına bir hata değil.

Hiç hata yapmadım.

Ve böylece, burada başlayacak olan, sonun bir devamı.

Var olmaması gereken bir dünya görüşü. İmkansız bir gelecek.

Oshino Shinobu, vampir kabuğu.

Hanekawa Tsubasa, bir kedinin büyülediği sınıf başkanı.

Senjogahara Hitagi, bir yengecin kıskaçlarına yakalanmış kız.

Hachikuji Mayoi, bir salyangozun yoldan çıkardığı hayalet.

Kanbaru Suruga, bir maymundan dilek dileyen alt sınıf öğrencisi.

Sengoku Nadeko, bir yılanın sardığı ve bir yılanı yutmuş yılan.

Araragi Karen, bir arı tarafından sokulmuş küçük kız kardeş.

Araragi Tsukihi, kelimenin tam anlamıyla anka kuşu.

Ononoki Yotsugi, ceset bebek.

Oikura Sodachi, geri dönen çocukluk arkadaşı.

Tüm uzmanlar: Oshino Mèmè, serseri yaşlı adam; Kaiki Deishu, dolandırıcı; Kagenui Yozuru, şiddet yanlısı onmyoji; Gaen Izuko, büyük patron; Teori Tadatsuru, bebek kullanıcı.

Ve Oshino Ogi.

Bu, onların hikayesi. Devamı.

İsterseniz bedava bir hediye deyin, ama hafife almayalım; insanlar zaferden çok yenilgiden ders çıkarır, öyle değil mi?

Peki.

Bunu öğretici bir an olarak ele almaya çalışacağım.