Kalbin Çatışması

Tanikita-san az önce Icchi'yi darmadağın ederken, aklım Kurose-san'daydı.

“Senden hoşlanıyorum.”

“Ne hissettiğini biliyorum, Kashima-kun. Beni tekrar tekrar reddetme.”

“Bu benim kendi hislerimle alakalı bir durum.”

Kurose-san benden Runa'dan ayrılıp onunla çıkmamı istememişti. O zamanlar nedenini anlayamamıştım, bu kısım benim için muğlak kalmıştı...

“Aşk söz konusu olduğunda, duygularında ısrarcı olmamak önemli değil midir?”

“Bir kızdan hoşlanmaya devam etmek, onunla bir şansın olmadığını düşündüğünde zordur. Bunun için gerçekten derin bir aşk gerekir.”

Düşündüm. Eğer Kurose-san'ın bana olan aşkı bu kadar güçlüyse... Onun etkisine kapılmamaya ne kadar daha direnebilirim?

“Tek yapman gereken kendini tutmak.”

Doğru, diye düşündüm. Kurose-san beni sevse bile, ben kendimi tuttuğum sürece hiçbir sorun olmaz.

O, Runa'nın ablasıydı ve bu gerçek asla değişmeyecekti. Eğer Runa ile bir aile olmayı umut etmeye cüret ediyorsam, Kurose-san'a karşı hisler beslememe izin verememem için bu daha da büyük bir nedendi.

“Tamam.”

Her şey yoluna girecek.

Elbette, Kurose-san tam benim tipim. Hem dıştan hem içten çekici. Hatta zevklerimiz bile benziyor. Ama o, Runa'nın ablası.

Her şey yoluna girecek. Onu bir daha asla bundan fazlası olarak görmeyeceğim.

Bu tavrımı sürdürürsem, eminim Runa bile sonunda anlayacak ve rahatlayacaktı.

Bu yüzden yanına gidip ona bunu söyleyeceğim.

Benimle eskisi gibi çıkmaya devam etmesini istediğimi.

Ah!

Okulda Runa'yı ararken dolaşırken, tanıdık yüzlerle karşılaştım.

“N’aber.”

Sekiya-san ve Yamana-san'dı. El ele tutuşmuş, uzun yıllardır birlikte olan bir çift gibi birbirlerine yakın yürüyorlardı.

“Evet, işler böyle sonuçlandı işte,” dedi Sekiya-san, birbirine kenetlenmiş parmaklarıyla tuttukları ellerini bana göstererek.

“Bu konuda yardımın için teşekkürler.” Yamana-san bana biraz çekingen bir şekilde hafifçe eğildi.

“Rica ederim. İkiniz adına da sevindim.”

Gerçekten de öyle düşünüyordum. Ama şu an aklımı kurcalayan şey...

“Shirakawa-san'ı nerede bulabileceğimi biliyor musunuz?” diye sordum.