Geleceğin Yükü

Bazen Runa, yaşının gösterdiğinden çok daha olgun bir kadın gibi görünürdü. Belki de kendi deyimiyle, bir an önce yetişkin olmaya çalışarak geçirdiği yaşam tarzından kaynaklanıyordu bu. Ya da belki de biriktirdiği deneyimlerin bir sonucuydu.

Genelde masum bir ifadeye sahip olsa da zaman zaman yüzünde daha olgun bir ifade belirirdi. Bu durum beni her seferinde hazırlıksız yakalar, ona olan çekimimi daha da artırırdı.

Runa'ya bir an önce yetişmek istiyordum. Onun erkek arkadaşı olmaya layık bir adam olmak için.

Ancak zihinsel yaşın bu kadar çabuk yükselmesi pek mümkün değildi. Bunun için çaba sarf etmenin de gerçek bir yolu yoktu.

Bu yüzden, yapmam gereken ne olursa olsun, kendimi geliştirmek için bir yol bulmaya can atıyordum.

“Üç çocuğumuz olsa ne güzel olurdu,”

Runa’nın bu sözleri yüzümde bir gülümseme oluştursa da içime endişe tohumları da ekiyordu.

Bu zamanda üç çocuk mu? Runa’nın mezun olduktan sonra ne yapacağına dair pek bir fikrim yoktu, bu yüzden bu, benim oldukça saygın bir üniversiteye girmem ve ardından yine oldukça saygın bir şirkette iyi maaşlı bir iş bulmam gerektiği anlamına gelmiyor muydu?

Her şeyi fazla düşünmeye başlayınca, kafam hem çılgınca hem de gerçekçi fikirlerle dolup taşmaya başladı. Bu yüzden, yaz derslerinden birinde aldığım dershane broşürünü elime aldım.