Sonsöz

Odamıza döndüğümüzde Runa doğrudan yatağa oturup soyunmaya başladı. İşe üzerindeki tropik çiçek desenli elbiseyi çıkarmakla koyuldu; eteğin ucundan tutup tek hamlede başından aşırıp çıkardı.

"R-Runa?"

Elbiseyi yatağın üzerine bırakırken, "Yani, üzerimde kıyafetler varken tahrik olmayacaksın, değil mi?" dedi.

Böylesine cesur bir hamle yapmıştı yapmasına ama sadece iç çamaşırlarıyla kalınca, sanki aniden utanmış gibi kollarını göğsünde birleştirdi. Yanakları al al olmuştu, alttan alttan bana bakıyordu.

"Sonunda sana gösterebildim," derken hem mahcup hem de halinden memnun bir hali vardı.

Runa’nın iç çamaşırları açık maviydi. Sütyeni ve külodu takımdı, ikisi de gösterişli ve ince işlenmiş dantellerle süslenmişti. Şu an açıkta kalan teninin miktarı, bikini giydiği zamanlardan pek de farklı sayılmazdı... Peki ama neden bu kadar baştan çıkarıcı geliyordu? Dolgun göğüsleri, belinden kalçasına süzülen o hatlar, yatakta otururken bükülen bacakları ve gözlerindeki o mahcup ifade... Her bir detayı büyüleyiciydi.

"Seninle her buluştuğumda en sevimli çamaşırlarımı giydiğimi biliyor muydun? Bence kesinlikle bilmiyordun."

"Ha? Y-Yok, hiç haberim yoktu..." Gümbür gümbür çarpan kalbim yüzünden sesim bile titriyordu.

"Seninle yatmak istemeye başladığım günden beri ne zaman yeni sütyen ya da külot almaya gitsem, hep hangisini beğeneceğini düşündüm." Runa gözlerini benden kaçırarak hem utangaç hem de mutlu bir edayla konuşuyordu. "Şey... İlk aldığım takımlar o kadar eskidi ki bir süredir gündelik olarak giyiyorum onları." Cümlesini bitirirken mahcupça gülümsedi. "Sanırım bayağı uzun zamandır birlikteyiz..."

"Evet..."

O gün, kiraz çiçeklerinin altında birlikte yürüdüğümüzün üzerinden neredeyse üç buçuk yıl geçmişti.

"Dokunmak ister misin?" diye sordu Runa.

"Efendim?"