Yeniden Direksiyonda

Dönüş yolunda, iki yıl sonra ilk kez direksiyon başına geçmekten başka çarem kalmamıştı.

“Yolcu koltuğu sırası sende, Runa,” dedi Yamana-san, Nisshi ile birlikte arka koltuğa yerleşirken.

“E-eh...? Bu beni biraz geriyor,” diye yanıtladı Runa.

Yolcu koltuğuna oturdu ve emniyet kemerini takarken bana durmadan göz ucuyla bakıyordu. Arabanın içindeki ışıkla aydınlanan yanakları kızarmış görünüyordu.

“Anahtar burada, motoru da böyle çalıştırıyorsun.”

Nisshi’nin kısa talimatlarının ardından motoru çalıştırdım ve gaz pedalına bastım.

Vücudum araba kullanmayı beklenmedik bir şekilde iyi hatırlıyordu. Arabaları sevdiğim için özellikle manuel vitesle ehliyet almıştım, bu yüzden otomatik vitesli bir araba kullanmak bana kolay gelmiş olmalıydı.

“N-ne oldu?” diye sordum Runa’ya bakarak. Yola çıktıktan bir süre sonra onun gözlerini üzerimde hissetmiştim.

“Hiçbir şey,” diye yanıtladı, bana baka kalarak. “Sadece araba kullanırken çok iyi göründüğünü düşündüm.” Nasıl cevap vereceğimi bilemeyip sessiz kalırken, Runa neşeyle gülümsedi. “Liseden beri seninle bir yolculuğa çıkmayı dört gözle bekliyordum.”

“Öyle mi? Üzgünüm.”

Mega Web’e birlikte gittiğimiz zamanı hatırladım. O kadar çok zaman geçmişti ki, o günler şimdi geride kalmıştı.

“Hayır, asıl ben özür dilemeliyim,” dedi Runa mahcup bir ifadeyle. “Son iki yıldır o kadar meşguldüm ki seninle görüşmeye hiç zaman bulamadım,” diye devam etti ben ne söyleyeceğimi bulmaya çalışırken. “Seninle olmak istiyorum. Tatmin edici bir işim olsun istiyorum. Ve tüm bu zaman boyunca, bunları nasıl gerçekleştireceğimi düşündüm durdum.”