Sonsöz

Kimizero hikayesi bir anda üniversite yıllarına sıçrayıverdi. Nasıl buldunuz, beğendiniz mi?

Beşinci cildin son cümlesi, aslında siz değerli okurlarımı doğrudan hedefleyen küçük bir mesajdı. Bu hikaye akışını editörümle daha üçüncü ciltten beri planlıyorduk. Fakat tam bir sürpriz olsun diye gelecek cilt tanıtım yazısına eklememeyi rica etmiştim. Ayrıca aradan geçen üç yılın ardından Maria'yı yeniden olayların merkezine çekebildiğim için de pek bir mutlu oldum.

Şu sıralar Dragon Magazine dergisinde Ryuto ile Runa'nın lisedeki son yıllarını konu alan bir dizi kısa hikaye kaleme alıyorum. Bunlar aslında beşinci cildin devamı niteliğinde. Ana çiftimizi lise sıralarında biraz daha izlemek isteyenleriniz varsa o yazılara mutlaka göz atsın!

Bu ciltte üniversite atmosferini yazmaya başlayınca, kendi öğrencilik yıllarımdaki o aşırı hassas ve içe kapanık hallerim zihnime üşüşüverdi. Gerçekten zor zamanlardı. Ryuto bu gidişle iyice bana benzemeye başladı, hatta neredeyse birebir benim aynım oldu diyebilirim.

Hikayedeki kurgusal Houo Üniversitesinin ismi, kendi mezun olduğum Keio Üniversitesi ile Hosei Üniversitesinin harmanlanmasıyla ortaya çıktı. Ryuto'nun gittiği okulun ortamına gelince, en nihayetinde benim okuduğum yerin birebir kopyası olmaktan kaçamadı. Yine de üniversiteler mimarileri ve işleyişleri bakımından birbirine pek benzer zaten, değil mi? En azından sığındığım bahanem bu.

Öğrencilik yıllarım alkolle iç içe geçtiği için şimdiki gençlerin pek içmediğini bilsem de içki masasına oturmayan üniversiteliler yazmak bana imkansız geldi. Editörüm bu durumdan pek hoşnut kalmasa da "Yazar sen olunca yapacak bir şey yok," diyerek görmezden geldi. Ryuto'nun doğum gününün mart ayına denk gelmesinin işleri bu kadar renklendireceğini hiç tahmin etmezdim. Beşinci cildi yazarken çocukcağızın doğum gününü hâlâ kutlamadığımızı fark edip alelacele oraya sıkıştırıvermiştim.

Üniversitede birayı ilk tattığımda o acı tadı yüzünden yüzümü buruşturmuştum. Bu arada, o zamanlar genelde oolong çaylı highball içerdim.

Şimdi gelelim yeni karakterimiz Kujibayashi-kun konusuna. Editörüm ismindeki kanjileri görür görmez ona "Kujirin" lakabını taktı. İsterseniz siz de onu bu isimle anabilirsiniz!

Kujirin'i üniversitedeki bir erkek arkadaşımdan esinlenerek kurguladım. Yakışıklı olmasına rağmen özgüvensiz ve bakir bir genç olması fikri ise çıkış eserim olan Chuu no Ge! dizisindeki Kurokawa karakterinden geliyor.

Üniversitedeki arkadaşım elbette Kujirin gibi konuşmuyordu (o konuşma tarzı bambaşka birine ait), ancak onun sayesinde üniversite hayatım çok daha kolay geçmişti. Kujirin Ryuto için neyse, o da benim için öyle kıymetli bir dosttu. Umarım bir yerlerden bu kitabı okuyordur.

Harika çizimleriyle eserime yine hayat veren çizerim magako-sama'ya sonsuz teşekkürlerimi sunarım! Yoğun tempoda vaktinizi aldığım için kusura bakmayın lütfen!

Ve her zamanki gibi desteğini esirgemeyen editörüm Matsubayashi-sama'ya çok teşekkür ederim! Bazen ipin ucunu kaçırdığım için özür dilerim, size olan sonsuz güvenimden kaynaklanıyor hepsi!

Ayrıca anime uyarlaması sürecinde tanıştığım değerli insanlara; Kimizero'nun baş senaristi Fukuda Hiroko-sama'ya ve karakter tasarımlarından sorumlu animatör Ito Yosuke'ye derin şükranlarımı sunarım. Bu cildi yazarken kendileriyle sohbet etme fırsatı buldum ve bu durum yaratıcı şevkimi inanılmaz derecede artırdı. Bu yaşımda sadece bir değil, tam iki yeni dost edindiğim ve zamanın nasıl geçtiğini unutturan sohbetler edebildiğim için gerçekten çok şanslıyım.

Animenin arkasındaki o muazzam ekibin çabaları sayesinde, ben bu satırları yazarken yapım aşaması artık son dönemeçte. Lütfen merakla beklemeye devam edin!

Öyleyse, yedinci ciltte tekrar görüşmek üzere!

Şubat 2023, Makiko Nagaoka