Uzaklaşan Tepeler ve Yarım Kalan Vedalar

Bugün planımız Shin-Kobe İstasyonu yakınındaki Nunobiki Bitki Bahçesi’ni keşfetmekti. Ardından shinkansen’e binip akşam olmadan Tokyo’ya dönecektik. Gün boyu tüm öğrenciler bir arada hareket edecekti; öğretmenlerin gözü üzerimizde olacağı için sabah otelin önünde Sekiya-san ile vedalaştık.

Nisshi’nin, Yamana-san’ın önceki geceyi Sekiya-san ile geçirdiğinden muhtemelen haberi yoktu. Kızların ona bir şey anlatacağını sanmıyordum. Ben de otelden ayrılma nedenimi Icchi’ye söylerken bu konuda sessiz kalmasını rica etmiştim. Ona ipucu verebilecek başka biri de yoktu zaten.

“Ah dostum, senpai’yi şimdiden çok özledim...”

“Yine de birlikte vakit geçirebildiniz, buna da şükür değil mi?”

“Yani, sanırım öyle... Heh heh heh. ♡♡♡”

Gerçi Yamana-san böyle davranmaya devam ederse, Nisshi’nin durumu çakması an meselesiydi.

“Hey, sahiden, sen KEN’i henüz kanlı canlı gördün mü?” diye sordu Nisshi.

Icchi araya girdi. “Eninde sonunda bir yüz yüze buluşma ayarlanacağını duydum.”

“Ne güzel... Benim için güneş gözlüksüz halinin fotoğraflarını çekersin artık, olur mu?”

“Olamaz. Adamla daha yeni beraber oyun oynamaya başlamışken ömür boyu banlanmak istemiyorum.”

Nunobiki Bitki Bahçesi oldukça yüksek bir mevkideydi; oraya ulaşmak için gondola binmek gerekiyordu. Tepe her türlü çiçekle süslenmişti ve oradaki manzara, Uroko Evi’ndekinden bile daha büyüleyiciydi.

“Büyüdüğümüzde ne hale gelirsek gelelim... Umarım böylesine harika bir şeye bakarken hep beraber oluruz.”

Runa’nın söylediklerini hatırlayıp ona baktım. Bugün bütün gün etrafı kızlarla çevriliydi. Özellikle Yamana-san’ın dibinden ayrılmıyor, ara sıra da Kurose-san ve Tanikita-san ile laflıyordu.

“Şu an harika bir şeye bakıyoruz zaten...”

“Bir şey mi dedin, Kasshi?” diye sordu Icchi bana dönerek.

Görünüşe göre içimden geçenler ağzımdan kaçıvermişti.

“Yok bir şey... Önemli değil,” diye geçiştirdim.

Dün gece balkondaki konuşmamızdan beri Runa ile neredeyse hiç konuşmamıştık.

“Bunu... daha ileriye götürmeyelim...”

Ne demek istemişti? Gerçekten buna karşı mıydı?

Gerçekte ne hissettiğini bilmek istiyordum ama bunu ona sormak biraz korkutucuydu.

Böylece, Runa ile aramızdaki o tuhaf gerginlikle birlikte okul gezisi sona erdi.