Sonsöz

Ben Yuri Yumemi.

Cadılar Tasmalanamaz serisinin ikinci cildiyle karşınızdayım.

İlk ciltte Miseria kaçmıştı; bu bölümde ise onun Rogue ile olan ilişkisi, Catherine meselesi (kapaktaki o bakışlarına bayılmıyor musunuz?), cadıların sırları ve yeni karakterler derken konu epey dallanıp budaklandı. Hepsini bu cilde sığdırabildiğim için çok mutluyum, sevincimden havalara uçsam yeridir.

Yolun açık olsun Rogue, hikâyeyi ilerletmeye bak.

Biraz da Humafu’dan bahsetmek istiyorum. İnsan öldürmediği sürece uyuyamamasına neden olan o lanet, aslında başka bir roman taslağına aitti. Çok hüzünlü bir hikâyeydi (ya da öyle olacaktı) ama o kitabı hiç yazmadım. Yazarlık yolculuğu bir kenara atılmış olay örgüleriyle doludur; Humafu da bu eski kurguyu sahiplenmiş oldu. Kendi kendime acaba bir gün deliksiz bir uyku çekebilecek mi diye soruyorum ama bu düşüncem biraz çelişkili. Belki de uyuyamaması dünya için daha hayırlıdır. Muhtemelen asıl eğlence, onun bu çıkmazın eşiğinde sendelemesinde gizli. Umarım sendelemeye devam eder. Bu ciltte Rogue’un kendisi de uyku konusunda epey sıkıntı çekti, sanırım bu durum onu bir hayli yıprattı.

Teşekkürlere gelecek olursak...

Editörlerim Mori ve Kobara; bu ciltte beni gerçekten ipten aldınız. Çizerim Wata; o muazzam çizimlerin için sana yürekten teşekkür ederim. Catherine’in o görselini masaüstü arka planım yaptım, ne zaman gerçeklerden kaçmak istesem gözlerimi ona dikip dalıp gidiyorum. Aileme de bana destek oldukları için minnettarım; yardımınız olmasaydı ikinci cildi asla çıkaramazdım. Ve son olarak, bu kitabı eline alıp okuyan herkese kucak dolusu teşekkürler.

Üçüncü ciltte tekrar buluşmak dileğiyle.