Kapının Ardı

Ertesi gün.

Eşyalarımı toplayıp kampüsten ayrıldım.

Her zamanki gibi yüksek binalarla çevrili ana cadde boyunca ilerledim, ta ki şehrin Kapısı görüş alanıma girene dek.

“İyi günler, Cadı Hanım. Bir seyahate mi çıkıyorsunuz?”

Kapı muhafızı bir kez eğildi.

Başımı salladım.

“Kalıcı olarak ayrılıyorum.”

Muhafız başını salladı. “Pekâlâ.” Hızla ve ustaca ayrılış evraklarını doldurdu, ardından Kapı’dan uzaklaştı. “Öyleyse, size iyi yolculuklar dileriz.”

Ardından Kapı yavaşça, neredeyse gerilim yaratırcasına açıldı.

Diğer tarafta beni bilinmez bir gelecek bekliyordu.

Ve sonra, bir kez daha, yeni bir yolculuğa başladım.