Gençlik İksiri ve Veda

“Bu arada, iksirin bir önceki versiyonunda bazı geliştirmeler yaptım. Her yudumda bir yaş gençleşecek şekilde ayarladım!

Yani on yudum alırsan, on yaş gençleşeceksin! Her yaştan erkekle flört edebilirsin! Tekrar buluştuğumuzda, ilk tanıştığımız zamanki yaşımıza bile dönebiliriz! Ne kadar nostaljik olurdu!”

“Sanırım evden çıkar çıkmaz tutuklanacaksın…”

“Lütfen, bunu bir hediye olarak kabul et!”

“Nazikçe reddediyorum.”

“Çekinme! Lütfen, al!”

“Çekinmiyorum, şaşkınım!”

“Aman Tanrım. Utandığında ne kadar da tatlı oluyorsun! Ama sorun değil! İsraf etsen bile, tekrar buluştuğumuzda, aynı iksiri demlerim ve istesen de istemesen de sana içiririm!”

Sanki beni direnişin boşuna olduğuna ikna etmeye çalışıyordu.

İç çektim, sonra iksiri çantama koydum. “Pekala, alıyorum…” Almasam beni bırakmayacak gibiydi.

Priscilla gözleri parlayarak, içtenlikle bana baktı; ben de elini başına koydum. Kabarıp tüylü şapkasını okşadım, o da yüzünde kocaman bir gülümsemeyle usulca mırıldandı.

“Şey, eee… Şimdi'den sonra birçok zorlukla karşılaşacağına eminim, ama… elinden gelenin en iyisini yap, tamam mı?”

Sonra vedalaşıp el salladım ve oradan ayrıldım.

Yürümeye devam ettim, arkamda Priscilla uzun süre bana el sallayarak ve "Abla-aaaa!" diye bağırarak duruyordu.

Koyu kırmızı tuğla binaların saçaklarının düzgünce sıralandığı şehir, her zamanki gibi göz kamaştırıcı beyazla kaplıydı. Kar zaten erimeye başlamıştı ve pırıl pırıl parlayan bulutsuz gökyüzünün altında, şerbete benzemeye başlamıştı.

Hava her zamanki gibi soğuktu.

Sıradaki durağımın sıcak bir yer olmasını düşünüyordum dalgın dalgın.

“Güle güle, abla-aaaa!”

***

Basit bir meseleydi, Birleşik Büyü Derneği'nden gelen sıradan bir talebi çözmek, ama bazı öngörülemeyen sonuçları olmuş gibiydi.

Yolculuğuma geri döndüm, Priscilla'nın şüpheli iksirleri'nin aksine, orada geçirdiğim zamanın yan etkisiz olmasını umarak.