Yumeria'nın Akşamı

O akşam, işi bittiğinde, Yumeria geceliğini giydi. Şeffaf kılıfına sıkıca yerleşmiş Kutsal Ağaç Fidanı'nı kucakladıktan sonra bahçeye çıktı. Bir banka oturdu ve daha önce olanları düşündü: Kyle'ın depoda kendisini neredeyse itip kakmasından beri onunla arasını düzeltememişti.

"Gerçekten korkunç bir insan olmalıyım." Gözleri yaşlarla dolarken hüzünlü bir gülümseme takındı.

Kyle, Yumeria'nın dünyadaki tek kan bağıydı. Onunla bir şekilde ilişkisi olan herkes, tuhaf özelliklerinden dolayı ya ondan kaçınmış ya da tamamen ilişkilerini kesmişti. İnsanlar için algılanamaz olsa da, elfler birinin mana rengini duyabilirdi ve Yumeria'nın manası seyreltilmiş ve saf olmayan bir izlenim bırakıyordu. Elfler bu yüzden ondan uzak durur ve ona kirli derlerdi. Kyle, onun evrenindeki en önemli şeydi, çünkü o da aynıydı, onun gibi tek kişiydi. Kendisini annesi olarak görmekten utanacak kadar utandığını duymak büyük bir şoktu.

Yumeria içine kapandı, kolları Fidan'ın kılıfına daha sıkı sarılmıştı.

"İyi akşamlar," diye bir ses duyuldu.

"Ha?"

Başını kaldırdığında Luxion'ı gördü, hayır, Ideal'i; Lelia'nın etrafında sürekli dolaşan kişiyi.