Yazarın Sonsözü

Bir Otome Oyununda Sıkışıp Kaldım dizisi göz açıp kapayıncaya kadar yedinci cilde ulaştı bile! Bir önceki cilt iki farklı baskıyla raflardaki yerini almıştı: Standart baskı ve yanında sesli drama CD'si içeren özel baskı. Hatta tanıtım için özel bir reklam filmi bile çekilmişti. Eserin yaratıcısı olarak tüm bunları görmek içimi kıpır kıpır etti. Şimdiden hem reklamı hem de CD'yi onlarca kez dinledim. Peki ya sizler, beğendiniz mi?

Bu serinin yayınlanmaya devam edebilmesinde emeği geçen herkese ne kadar teşekkür etsem az. Ama her şeyden önemlisi, bu yolculuk boyunca desteğini benden esirgemeyen siz değerli okurlaroma şükranlarımı sunuyorum. Bütün kalbimle teşekkür ederim!

Yedinci cilde ulaşmamızla birlikte nihayet Cumhuriyet serisi de sona erdi. Dördüncü ciltten başlayıp yedinci cilde kadar tam dört cilt boyunca sürdü! Krallık serisinden bile daha uzun sürdü, inanabiliyor musunuz? Ha ha!

Bu seride benim için en unutulmaz an, Louise karakterinin hikâyeye dâhil oluşuydu. Kurgudaki birkaç farklı unsuru daha değiştirdim ki bu durum bazı karakterler için tam anlamıyla bir ölüm kalım meselesine dönüştü. Yine de neyi değiştirirsem değiştireyim, Marie ve beş budalası her zamanki gibi kalmayı başardı. Onlarla çalışmak o kadar kolay ki bu yüzden kendilerine minnettarım; bir yazar olarak işimi inanılmaz derecede kolaylaştırıyorlar! Leon ve Luxion'u yazmayı elbette çok seviyorum fakat onları ele alış biçimim, okuyucu gözünden bakıldığında sanki hiç karakter gelişimi göstermiyorlarmış gibi bir izlenim yaratabiliyor. Marie ve salaklar takımı ise dibin dibinden başladıkları için tırnaklarıyla yukarı tırmanma çabaları bence hikâyeye ayrı bir tat katıyor. Leon ve diğerleri için bunu söylemek pek mümkün değil.

Marie ne zaman hikâyede görünse insanlar bana sitem ederdi ama siz değerli okurlarımın çoğunun zamanla onun hakkındaki fikirlerini değiştirdiğini seziyorum. Son zamanlardaki başarısı beni bile şaşkına çeviriyor! İnsan bazen tamamen tesadüf eseri harika kararlar alabiliyor. Bundan sonraki yazar olarak hedefim, bu tür başarıları tesadüfen değil, bilerek ve isteyerek imza altına almak.

Bu satırları kaleme aldığım sırada yazarlık mesleğinde sekizinci yılımı geride bıraktığıma inanmakta güçlük çekiyorum. Roman Yazalım platformuna ilk yazılarımı göndermeden önce neredeyse hiç kitap okumayan biri olduğumu düşünürsek, bu durum gerçekten tuhaf bir his. Dürüst olmak gerekirse hikâye yazmaya ilk adımımı, klavyede bakmadan hızlı yazmayı kendi kendime öğrenmeye çalışırken atmıştım. Geriye dönüp baktığımda gösterdiğim o çaba için kendimi övgülere boğmak istiyorum. Bu yolu seçip bir yazar olarak karşılarına çıkarak, başta kendim olmak üzere etrafımdaki herkesi şaşkına çevirdim.

Her neyse, sizler için keyifle okunacak hikâyeler yazmak adına var gücümle çalışmaya devam edeceğim. Desteğinizi eksik etmeyeceğinizi umuyorum!

Okuduğunuz için sonsuz teşekkürler!