İstenmeyen i

Clement, Lelia ve Emile'ın malikanesine uğrayıp, “Leydi Lelia, Bay Leon'dan bir mektubum var,” dedi.

“Ah, o mu?” Lelia, zarfı alırken yüzünü buruşturdu, ardından içeriğini kontrol etmek için aceleyle açtı.

Hizmetçilerinden biri mi kaybolmuş? Ve bundan sonra ne yapacağımızı konuşmak mı istiyor?

Lelia'ya göre Leon ve yoldaşları başına belaydı. Cumhuriyet'e kaba bir şekilde dalan istenmeyen misafirler olmaları yetmezmiş gibi, birkaçının onunla hayati bir ortak noktası vardı: Modern Japonya'dan buraya, oyunun dünyası ve olayları hakkındaki bilgilerle reenkarne olmuşlardı. Özellikle Leon'u, Holfort Krallığı'nda zaten yarattığı karmaşa göz önüne alındığında, potansiyel bir tehdit olarak görüyordu.

Açıkçası, Lelia elinden gelse onlarla iş yapmak istemiyordu. Onlar da başlarını beladan uzak tutsalar çok daha rahat ederdi. Ama son zamanlarda, gerçekten oturup konuşma fırsatı bulamamışlardı.

“Sanırım onlarla en az bir kez görüşmeliyim.” Lelia, sadece Cumhuriyet'in geleceği ve Serge'in nerede olduğu konusunda endişeli olduğu için razı oldu. “Clement, hemen Leon'un yanına gidiyoruz.”

“Hemen arabayı hazırlıyorum o zaman.” Aceleyle kapıya yöneldi, ancak Lelia'nın yanında süzülen Ideal onu böldü.

“Lütfen bir an bekleyin. Yerinizde olsam bunu yapmazdım.”

Yolu kesildiği için sinirlenen Lelia, robota dönüp ona dik dik baktı. “Peki nedenmiş o?”

Ideal daha cevap veremeden odaya bir çocuk girdi ve onun yerine yanıtladı. “Çünkü bizim de halletmemiz gereken önemli bir işimiz var.”

Lelia, girişe doğru baktığında Emile'ın orada durduğunu gördü.

“Benim işim de önemli,” diye ısrar etti. “Bu sefer kendi meselelerime öncelik vermeme izin vermelisiniz.”

Lelia, son zamanlarda Emile'a eşlik etmekle fazlasıyla meşguldü, bu yüzden şimdi kendi işleriyle ilgilenmek için güçlü bir arzusu vardı. Ne yazık ki Emile geri adım atmaya niyetli değildi. Bir zamanlar onu kenara itmesine izin vermişti, ama artık o kadar kolay razı olmuyordu.

“Nişanlınıza karşı oldukça acımasız davranıyorsunuz, öyle değil mi? Ciddiydim: Yapmamız gereken önemli bir şey var. Ailem ilişkimizi kutlamak istiyor,” dedi Emile. “Bizim için sürpriz bir parti düzenliyorlar, bu yüzden katılmazsak ayıp olur. Dışarıda zaten bir araba bekliyor.” Ona bir gülümseme gönderdi, ama nedense bu Lelia'nın içini ürpertti. Dostane ifadesine rağmen, onu kendi iradesine boyun eğmeye zorluyordu.

Lelia başını salladı. “B-ben size zaten söyledim, bugün yapamam! Ideal, bana destek ol!”

Clement, statü farkları yüzünden Emile'a karşı gelemediği için Lelia yardım için robot arkadaşına döndü. Şansı yaver gitmedi. Ideal belli ki Emile'ın tarafındaydı. “Korkarım yapamam.”

“Peki nedenmiş o?!” Lelia ona çıkıştı, onu hizaya sokmak için baskı yapmasına öfkelenmişti.

“Bunun için üzgünüm,” dedi Emile yumuşakça. “Ama hatırlıyor musun? Daha önce beni sürekli reddetmiştin ve bu, ailemin ilişkimizin samimiyetinden şüphe etmesine neden oldu. Onlara endişelenecek bir şey olmadığını açıklamıştım, ama yokluğun onları gerçekten tedirgin etmiş gibi görünüyor. Sadece senin için endişeleniyorlar, Lelia.”

Doğruydu. Lelia, geçmişte onun davetlerini sürekli reddetmiş ve ailesini ziyaret etmeyi ihmal etmişti. Daha da kötüsü, o zamanlarda Serge ile birlikteydi. Kimse açıkça söylemese de, herkesin Serge ile bir ilişkisi olduğundan şüpheleniyordu. Emile'ın ailesi, masum olduğunu kanıtlamaları için onlara baskı yapıyordu. Olanlar hakkında gerçekten suçluydu ve bu, davetlerini reddettiği için kendini daha da kötü hissetmesine neden oluyordu.

“Lütfen,” diye yalvardı Lelia. “Bugünlük gitmeme izin ver. Kız kardeşimi gerçekten, gerçekten kontrol etmek istiyorum.” Noelle o gün okula gelmemişti, bu yüzden bunu bir bahane olarak kullandı.

Emile, Ideal ile bakıştıktan sonra, “Hm? Bayan Noelle hasta mı?” dedi.

Lelia'nın aklına bir fikir geldi. İşte bu! Eğer Ideal'e kız kardeşimin hasta olduğunu söyletirsem, eminim bundan sıyrılabilirim. Bunu düşünerek Ideal'e bir bakış attı.

“Hayır, orada bir sorun yok,” dedi Ideal anında, onu görmezden gelerek. “Kendisi tamamen sağlıklı. Bugün derslere katılamamasının nedeni, hizmetçilerinin kaybolması. Luxion bana, güvende olmak için bir süre okula gitmeyeceğini bildirdi.”

“S-sen küçük…!” Lelia dişlerini sıktı, Ideal'in gerçeği ifşa etmesine sinirlenmişti. Üstelik, Leon'un ortağıyla iletişim kurmasından da pek memnun değildi.

Luxion'la ne işler çeviriyorsun böyle?!

Ideal, onun bilgisi olmadan gölgelerde hareket ediyor olmalıydı.

“Durumu sizin için ben açıklayacağım,” dedi Ideal, onu yatıştırmaya çalışarak. “Siz Lord Emile ile partide eğlenmelisiniz.” Amacı, o dışarıda eğlenirken önemsiz işlerle ilgilenmeye istekli, her zaman sadık bir hizmetçi gibi görünmekti.

“Çok minnettar olurum, Ideal,” dedi Emile. “Evet… lütfen bizim için Kont Bartfort'tan özür dilediğinizden emin olun. Yanınızda götürmeniz için bir hediye de hazırlatmalı mıyım?”

“Bu çok yardımcı olur.”

Emile ve Ideal, Lelia'yı tamamen görmezden gelerek kendi aralarında neşeyle sohbet ettiler. Lelia elini yumruk yaptı ve gözlerini ayaklarına dikti. Clement, ona yardım edemediği için eşit derecede sinirlenmiş bir şekilde izliyordu. Mevcut durum, sanki Ideal'in ustası Emile'mış gibi görünmesine neden oluyordu.

“Serge hala kayıp,” diye mırıldandı kendi kendine. “Ve şimdi başka bir tanıdık da ortadan kayboldu. Bir partiye gitsem bile, hiç eğlenmezdim.”

Emile ona yaklaştı ve omuzlarından tuttu. “Yani Serge senin için o kadar önemli mi?” İfadesi hüzünle çarpıldı.

“H-hayır, ben öyle—”

Emile başını salladı ve o bitiremeden sözünü kesti. “Sorun değil. İkinizin arkadaşlıktan öte olduğunu biliyorum ve şimdi geçmişi açmaya niyetim yok. Ama o meseleyi Ideal ve diğerlerinin halletmesine bırakalım. Zaten senin ya da benim yapabileceğim çok az şey var. Gerçekten geriye kalan tek şey beklemek.”

Haklıydı. Lelia'nın haberleri takip etmekten başka pek seçeneği yoktu. Ideal'in zaten yaptığından daha fazlasını yapamayacağını biliyordu.

Ama en başta neden bu hale gelmişti ki?

İsteksizce başını salladı, Emile'ın teklifini kabul etti.