Human Sacrifice

BAŞLIK: Kurbanlık Seçim

Dışarı çıktığımızda, etkinlik alanı birbirine girmişti. Çıkışımızla birlikte herkesin gözleri bize çevrildi.

"Ha?" diye mırıldandım, kolum hâlâ Bayan Louise'i sarmışken. İçime kötü bir his doğmuştu. Kalabalığın yüzlerindeki ifade her şeyi anlatıyordu. Ama bu bile yetmezmiş gibi…

"İnsan kurbanı derken acaba..."

"Ben de Kutsal Ağacın sesini duydum. Sence..."

"N-ne yapmalıyız?"

O ürkütücü mesajı alan tek kişi biz değildik anlaşılan.

Dişlerimi sıktım. "Luxion, en kötü senaryoda..."

"Louise'i buradan uzaklaştırmamı istiyorsun, değil mi? Öyleyse ne kadar erken o kadar iyi. Sana küçük bir gemi hazırlayacağım. Sonra da ya Einhorn'a ya da Licorne'a binip Holfort Krallığı'na doğru yola çıkarız."

Onu kaçırma planları yaparken, Bayan Louise kollarımdan sıyrıldı. "Teşekkür ederim, Leon, ama buna gerek kalmayacak."

"Ne?"

Zırhlı şövalyeler bize doğru koşup onu kuşattılar. Başka bir grup Lelia'yı sarmaya çalışınca Serge onlara hırladı. "Bunun anlamı ne?"

"Lord Serge, lütfen o genç hanımı bize teslim edin. Neler olup bittiği hakkında hiçbir fikrimiz yok, ama Kutsal Ağacın genç bir kızı kurban olarak aradığını biliyoruz. Ağacın sözlerini duyduğumuz an, mağaranın içinde aniden parlak bir ışık parladı. Eğer bu iki kızdan biri kurbansa, o zaman—"

"Lelia'ya tek bir parmak bile sürmeyin!" Serge yumruklarını kaldırdı, gerekirse onlarla dövüşmeye hazırdı.

"Durun!" diye gürledi Bayan Louise.

Uzakta, bize doğru acele eden Bay Albergue'e göz ucuyla baktım. Ama o gelmeden önce Bayan Louise konuştu: "Ağacın seçtiği kişi benim. O kızın bununla hiçbir ilgisi yok."

Şövalyeler bunu duyar duymaz bakıştılar.

Bayan Louise'in elini yakaladım. "Ne diyorsun sen?!"

"Sorun değil. Ben duydum. Küçük kardeşim Kutsal Ağacın içinde... ve acı çekiyor."

"Küçük kardeşin mi?"

Bunu mu duymuştu yani? Luxion'a baktım, o da başını sallıyormuş gibi gözünü sağa sola çevirdi. "Öyle bir şey duymadım."

Bayan Louise şövalyelerle gitmeye çalıştı ama elini daha sıkı tuttum. Neler oluyordu böyle? Başına ne geleceğini tahmin bile edemiyordum, ama içimdeki bir şey bırakmamamı haykırıyordu.

"Bu bir yanlış anlaşılma olmalı," diye ısrar ettim. "Bu tamamen yanlış."

Ne kadar ikna etmeye çalışsam da Bayan Louise kararını vermişti. "Seni böylesine çılgın bir şeye bulaştırdığım için üzgünüm, ama Leon'un olduğu yere gitmek istiyorum. O hayattayken onun için hiçbir şey yapamadım, ama her şey bitmeden onu bir kez daha görebilirsem, bu bana yeter."

Bayan Louise'in parmakları benimkileri nazikçe ayırdı ve çok geçmeden oradan ayrılıyordu.

Bay Albergue, uzağa gitmeden onu omuzlarından yakalamayı başardı. "Louise! Neler oluyor? Senin insan kurbanı olmanla ilgili bu saçmalık da neyin nesi?"

"Tam da duyduğun gibi. Söz veriyorum, her şeyi sana sonra açıklayacağım, Baba."

Orada donakalmıştım, hiçbir şey yapamıyordum.

Serge ellerini ceplerine sokup yanımdan geçip gitti. "Hep Leon, Leon. Tek umursadığı bu. O ölü küçük çocuk onun için neden bu kadar önemli ki zaten? Hiç anlamıyorum." Durakladı ve bana baktı. Hâlâ ağzım açık bakakaldığımı görünce homurdandı. "Pekâlâ, şimdi gerçeği elinde olduğuna göre, artık sana ihtiyacı yok. Hadi evine git." Bir an önce bana gösterdiği o yakıcı nefret şimdi ortada yoktu. "Hadi, Lelia."

"T-tamam..."

İkisi de oradan ayrıldı.

Serge'i zerre umursamıyordum, doğrusu. Daha çok Kutsal Ağacın neden en başta bir insan kurbanı talep ettiği konusunda endişeleniyordum. Marie böyle bir şeyden hiç bahsetmemişti. Lelia'nın da haberi olamazdı, o kadar şaşkın görünüyordu ki.

Bir şeyler yanlıştı. Holfort'taki olaylar da oyun senaryosuna tamamen uymamıştı, ama Alzer'de daha uğursuz bir şeyler dönüyordu.

"Luxion, neler olduğunu öğren," dedim.

"Seninle asla sıkıcı bir an olmaz, Usta."

"Bir şeyler kokuyor. Geri dönüp Marie'ye sormam gerek."

"Sezgilerin mi konuşuyor?"

"Genellikle kötü bir hisse kapıldığımda haklı çıkarım."

Kusursuz sezgilere sahip olduğumu söyleyecek değildim, ama işler kötüye giderken oldukça isabetli önsezilerim olurdu.

Kalabalığın gürültüsünü arkamda bırakıp, sadece bir kez durup yukarıya, Kutsal Ağaca bakmak için durakladım.