Arka Kapıdan Sızış

Beni her zaman ön kapıdan dalan biri zannedenler, yanıldıklarını yakında göreceklerdi.

“Dürüst olmak gerekirse, böyle arka yoldan sızmak kişiliğime çok daha uygun.”

Noelle'in tutulduğu Barielle lüks dairesine sızıyorduk. Luxion'ın benim için hazırladığı kıyafet, beni neredeyse tamamen görünmez kılan bir pelerin gibiydi. Nöbet tutan muhafızların yanından kolayca sıyrılmayı başardım; bunda o harika ses geçirmez ayakkabıların da payı vardı.

Luxion da kendini görünmez yapmış, biz gizlice içeri girerken yanımda süzülüyordu. “Usta, yerleşim planını çıkardım ve Noelle'i nerede tuttuklarını belirledim,” dedi.

“Harika. Yol bulma işi sende.”

“Bir soru: Onunla gerçekten kaçmaya niyetli misiniz?”

“Evet mi? Bunda bir sorun göremiyorum. İstemediği bir evliliğe zorlanıyor. Ayrıca Loic fazla tehlikeli görünüyordu.”

“Peki onu kurtardıktan sonra ne yapacaksınız?” Luxion sordu.

“Bir süreliğine krallıkta sığınırız.”

“Bu, oyunun senaryosunun bir parçası değil.”

Omuz silktim. “Anında adapte oluyoruz.”

Koridordan birkaç güvenlik görevlisi belirdi. Bunlar hizmetçi değil, tam teçhizatlı askerlerdi. Bu durum, lüks daireyi normalde olduğundan çok daha heybetli gösteriyordu.

“Onu kurtarabilseniz bile, bir Muhafız seçebileceğini sanmıyorum,” dedi Luxion.

“Neden olmasın? O bir kız. Eminim birine aşık olmakta zorlanmaz.”

“Çünkü şu an itibarıyla Muhafız sizsiniz, Usta.”

“Evet, peki, kabul edip etmeyeceğim henüz belli değil. Madem konuyu açtık, bu armadan kurtulmak için bir şey yapabilir misin?”

Fidanın beni koruyucusu olarak seçtiği doğruydu, ama anlatısal düzeyde olayların akışı tamamen yanlıştı. Hiçbir şey olması gerektiği gibi gitmiyordu ve bu beni geriyordu.

“Yapabilirim, ancak bir Muhafız'ın seçilmesi için Kutsal Ağaç'ı koruyabilecek yetenekte olması gerekir. Hâlâ romantizmin bununla bir ilgisi olduğuna inanmıyorum.”

“Pekala, ama bu o aptal otome oyununun ikinci serisi. Mantığın işlediğini sanmıyorum. Olayların neden böyle olduğuna dair belirli bir hikaye nedeni uydurduklarını da sanmıyorum.”

Bir otome oyununun tüm amacı romantizmdi. Diğer her şey ikincildi. Bundan daha fazlasını düşünmek zaman kaybıydı.

“Bu kadar küçümseyici olmak akıllıca değil. Holfort'un anaerkil toplumunun altında yatan bir neden olduğunu size hatırlatmalı mıyım?”

“Evet, ve aptalca bir nedendi. Bilmeseydim daha iyiydi.”

Biri yanımdan geçerken olduğum yerde donakaldım. Gittikten sonra Luxion, ilerlemem için işaret verdi. Kimsenin dinleyemeyeceğini düşünerek gardlarını düşürmüş olan birkaç hizmetçi ve asker arasında geçen bir konuşmaya kulak misafiri olduk.

“Rahibe'nin genç efendiyle evleneceğini duydum.”

“Bu da Lord Loic'in Muhafız olarak seçileceği anlamına geliyor.”

“Barielle Hanedanı eskisinden de güçlü olacak.”

Evet, aslında seçileceğini sanmıyorum. Çoğunlukla Noelle ondan nefret ettiği için.

Bu lüks daire devasaydı, ama sonunda Noelle'in tutulduğu yere ulaştık. Dışarıda birkaç muhafız nöbet tutuyordu.

“Önde iki, her iki yandaki komşu odalarda da altı tane daha var,” dedi Luxion.

“Hepsini uyutma zamanı.”

Cebimden bir tabanca çıkarıp ucuna susturucu taktım. Burası bir fantezi dünyası olduğu için içindeki mermiler ölümcül değil, vurdukları kişiyi sakinleştiren türdendi.

“Kapının önündeki ikisiyle başlayacağız.”

“Lütfen dikkatli olun,” dedi Luxion.

Nişan aldım ve ateş ettim.