Alzer'in Rahibesi

Çağrılınca Noelle dışarı çıktı. Çıktığında, görevli diz çöküp başını eğdi. Elindeki armadan anlaşıldığı kadarıyla, Barielle Hanedanı'nın üst düzey hizmetkarlarından biriydi.

“Sizi sağ salim görmek bir rahatlama. Lespinasse Hanedanı'nın yeni başı olarak sizi aramızda görmekten hepimiz son derece memnunuz.”

Şaşkınlıktan dili tutulan Noelle, sadece baka kaldı. Tüm malikâne Barielle Hanedanı askerleriyle çevriliydi. Ortalıktaki bu telaşın ne olduğunu merak edenler de toplanmış, gözlerini ona dikmişlerdi.

“Lespinasse dedi!”

“Kurtulanlar mı vardı?”

“Dur bir dakika, eğer o mirasçıysa… o zaman Rahibe olmalı!”

Askerler kalabalığı hızla dağıtmaya çalıştı ama çok geçti. Noelle'in Lespinasse Hanedanı'ndan kurtulan biri olduğunu zaten biliyorlardı.

Eyvah, şimdi her şey karıştı.

Noelle sağ eline dik dik baktı. Kısa bir sessizlikten sonra nihayet konuştu: “Siz ve adamlarınız iyi bir olay çıkarmışsınız. Bu kadar askerle ne yapmayı planlıyorsunuz?”

“Sizi geri götürmek için hayatımızı ortaya koymaya geldik. Sizi halkınıza geri döndürmek uğruna krallık askerlerine kılıç çekmek gerekse bile, buna hazırız.”

Noelle gözlerini yere indirdi. Leon'un burada olmadığını bilmelerine rağmen bunları söylüyordu.

Orada öylece dururken, ön kapıdan genç bir adam yaklaştı; Loic.

“Noelle, seni geri almaya geldim.”

“Loic, sen…”

Ailesinin ordusuna şöyle bir göz gezdirdi. Toplarını Marie'nin malikânesine doğrultmamışlardı ama yine de bir anlık uyarıda saldırıya geçmeye tamamen hazırdılar.

“Gerçekten Feiveller'in örneğini takip edip bu insanlarla kavga mı çıkarmayı düşünüyorsun?!” diye çıkıştı Noelle. “Onların sonunun nasıl bittiğini unuttun mu? Ülkemizin barbar sanılmasının tek sebebi bu; sizin gibi insanların böyle şeyler yapması!”

Loic sessizce dinlerken gülümsedi. Bu rahatsız ediciydi. Noelle onun sessizliğinden korkmasına rağmen, çok geçmeden iki elini de genişçe açıp ilan etti: “Bunu yapıyorum çünkü sen vazgeçilemeyecek kadar değerlisin!”

“Ne dedin?”

“Holfortlular bizi yok etse bile, seni kurtarmak için hayatlarımızı feda etmeye yine de razı oluruz. Bu sadece Barielle Hanedanı için geçerli değil. Diğer beş hanedan da savaşmak zorunda kalır. Hayır, tüm ülke senin gücünü o kadar arzuluyor ki, hepsi senin adına silahlanır!”

Rahibe, Alzer için o kadar önemliydi ki, her bir kişiyi onun için savaşmaya motive edebilirdi. Bu makamı son birinin elinde tutmasının üzerinden on yıl geçmişti ve çoğu kişi onun yokluğundan endişe duyuyordu. Bu durum, soylu sınıfı için olduğu kadar sıradan halk için de geçerliydi. Rahibe, halk ile Kutsal Ağaç arasında bir bağ görevi görüyordu. Söz konusu ağaca duydukları saygı göz önüne alındığında, onun varlığı son derece değerliydi. Onu geri almak anlamına geliyorsa, pek çoğu Leon kadar güçlü bir adamla bile savaşmak için hayatlarını feda ederdi.

Halkın hayatlarını kalkan olarak kullanıyor, diye fark etti Noelle.

Loic'in amacı buydu. Savaş çıkarsa, pek çok kişi kurban edilecekti. Noelle'in buna dayanamayacağını biliyor ve bu zayıflığını ona karşı kullanıyordu.

“Senin için son adamımıza kadar savaşırız, Noelle. Peki ya sen? Bizim duygularımızı görmezden mi gelirsin – ya da daha doğrusu, bunu bilerek sana uzattığım eli geri mi çevirirsin?”

Noelle'in arkasından telaşlı ayak sesleri yankılandı; Marie ve arkadaşları evden aceleyle fırlamışlardı. Marie kıyafetlerini değiştirmeyi başarmıştı ama bunu o kadar aceleyle yapmıştı ki saçları hâlâ darmadağınıktı.

Marie, Loic'i görür görmez hiddetle bağırdı: “Sen çürük piç! Doğru ile yanlış arasındaki farkı bilmiyor musun?! Ağabeyim – yani Leon şu an burada olmayabilir ama bu senin haddini aşman için bir bahane değil!”

Loic ona bir bakış attı ve kahkahayla burun çekti. “Ah, ne kadar da korkutucu. Beyaz Einhorn'unuz limanda demirli, değil mi? Şüphesiz kendi kendine hareket edip bizi birer birer alt etmeyi başaracaktır. Ama bizim tarafımızda tek bir adam bile kalsa, son nefesine kadar savaşmaya devam edecektir – çünkü Noelle, Alzer'in Rahibesi.”

Noelle'in yüzü soldu. Binlerce kişinin kendisi için öleceği düşüncesi bile bacaklarını korkuyla titretiyordu.

Loic yaklaştı, dudaklarını kulağına getirdi. “Noelle, bana teslim ol. Bu senin alınyazısı.”

“A-alınyazısı mı?” diye kekeledi.

“Aynen öyle. Artık Rahibe olarak seçildiğine göre, önünde sadece iki yol var: Ya kaçıp binlerce kişinin ölümünden sorumlu olacaksın, ya da itaatkâr bir şekilde benim yanıma gelip cumhuriyetimizin barışını sağlayacaksın. Hadi bakalım, seçimini yap.”

Ne derse desin, bu bir seçim değildi. Noelle'in geriye tek bir seçeneği kalmıştı.

“Gerçekten de alçağın tekisin,” dedi.

“Görüyorsun ya, sana aşığım ve seni elde etmek için her şeyi yaparım. Şimdi anlıyor musun sevgimin derinliğini?”

Noelle ona vurmak için elini kaldırdı ama neredeyse aynı hızla kolu gücünü kaybedip düştü.

Arkasından Marie bağırdı: “Noelle, bu sümüklü herifin seni ikna etmesine izin verme! Leon sen farkına bile varmadan geri dönecek ve her şeyi düzeltecek!”

“Leon… Bartfort Kontu’nu mu kastediyorsun?” diye sordu Loic. “Evet, oldukça güçlü görünüyor. Ama merak ediyorum, senin için ne kadar savaşmaya istekli? Adam bir yabancı. İç işlerimize karışması için bir sebep göremiyorum. Gerçi isterse deneyebilir.”

Leon, Noelle için savaşmak uğruna hayatını ortaya koyar mıydı…?

Hayır. Hayır, koymazdı. Kendi konumunu düşünmesi gereken bir adamdı ve evde onu bekleyen iki nişanlısı vardı. Leon, sadece bir kızı kurtarmak için Loic ile savaşmazdı.

Üstelik, istekli olma ihtimali bile olsa, Noelle onu bu savaşa sürüklemek istemiyordu.

Zaten yeterince sorun çıkardım, daha fazlasını yapamam.

Noelle omzunun üzerinden baktı. “Üzgünüm, Rie, ama… onunla gideceğim.”

Marie'nin ağzı şaşkınlıkla açık kaldı.

Noelle öne doğru adım atmaya başladığında, Loic onun yanına geldi. Kolunu beline doladı ve onu zorla kendine çekti.

“Halkının bu içten dileğine karşılık vereceğini biliyordum,” dedi. “Gel, tüm cumhuriyete yeni bir Rahibe seçildiğini duyurmalıyız! Sonunda huzur geri gelecek!”

Kalabalık, ikisinin birlikte yürümesini izlerken tezahürat yaptı.

Herkesin aksine, Noelle ayaklarına dik dik bakıyordu.

Kurban edilmesi gereken tek kişi benim. Buna katlandığım sürece, herkes mutlu olabilir. Üzgünüm, Lelia, armamı daha iyi saklayamadığım için. Loic'in kendisi için hazırladığı arabaya binerken, Noelle ikizinden sessizce özür diledi.