Yabancı Bir Yatakta

Aaron ertesi sabah gözlerini erkekler yurduna açtı. Ancak burası kesinlikle kendi odası değildi. Etraftaki mobilyalar farklıydı, üstelik odada başka biri daha vardı. Aaron bu adamın odanın asıl sahibi olduğunu tahmin etmekte gecikmedi.

Gerçi "adam" demek ne kadar doğruydu, tartışılırdı. Karşısındaki genç uzun boylu ve kalıplıydı. Kahve demlerken siyah saçları sırtından aşağı süzülüyordu. Üzerindeki beyaz gömleğin düğmeleri açık bırakılmış, göğsünü tamamen açıkta bırakmıştı.

"Kahve ister misin?"

Aaron ne olduğunu anlamaya çalışarak başını salladı. "Olur, içerim."

Pencereden içeri süzülen güneş ışığı, adamın etrafında adeta bir haleler kümesi oluşturuyordu. "Dün gece seni yurda kadar taşıdım ama görevliler hangi odada kaldığını bilemedi. Kusura bakma, seni burada yatırmaktan başka çarem kalmadı."

"C-ciddi misin? Teşekkür ederim, sana da zahmet verdim," dedi Aaron.

"Lafı bile olmaz."

Aaron bu adama bu kadar kolay teşekkür edebilmiş olmasına şaşırmıştı. Gerçekten böyle bir şey için minnet mi duydum ben? Bana ne oluyor Allah aşkına?

Normalde olsa sağa sola çamur atar, söylenip dururdu ama bugün hiç öyle hissetmiyordu.

O sırada başucundaki komodinin üzerine düzgünce katlanıp konmuş üniforması gözüne çarptı. Sadece iç çamaşırlarıyla kaldığını fark edince başından aşağı kaynar sular döküldü.

Üstümü başımı bu adam mı çıkardı yani? Of, kalçam da fena acıyor. Aaron arkasını yokladı.

"Kusura bakma," dedi adam. "Yolda gelirken seni düşürdüm. Seni tutmak pek kolay olmadı, epey hırçınlaştın."

Aaron düşündüğünden de fazla sarhoş olmuş olmalıydı. O kadar çok mu içmiştim ben? Ne zaman uyudum ki? Kahretsin, hiçbir şey hatırlamıyorum.

Hatırladığı son şey Livia'ya ilaç vermeyi planladığıydı. Belli ki o iş yatmıştı. Peki ama ben niye bu adamın karşısında böyle eli ayağıma dolanmış gibi hissediyorum?

Karşısındaki adam ona doğru bakınca Aaron'ın yanakları alev alev yanmaya başladı.